سلام
روزی که نگاه «هنر برای هنر شکست و افتاد روی تز «هنر در خدمت تعهد»با خودم گفتم ای دل غافل!که دروازه مفهوم
«هنر برای جیب»رسماً گشوده شد...!(کاری به کالاهای آبکاری شده با هنر نداریم؛آخه اصل هنر که خواستگاهش فطرت
پاک انسانه زیر مجموعه حق و ذاتاً بُرداری متمایل به احسن الخالقینه!)از اون موقع به بعد الهه هنر و هفت دختر زیبای
باکره ش از معبد دیرینه شون بیرون کشیده و میون محرم و نامحرم دست به دست شدن...بخصوص خدادخت شعر به
همراه خواهر دوقلوی همسانش؛موسیقی،زندگی کنیزوار خودشونو لابه لای دل های زمینی شروع کردن...
با این مقدمه بی تعارف می رم سراغ حال و هوای سروده ها؛و مشخصا ترانه های مندرج در این انجمن:
من قبول دارم که سطح ذوق و سلیقه مخاطب امروز به علت عقب افتادن فرهنگ از تحولات مدنی پایین اومده و شاعر دل
سوخته مجبوره برای برقراری ارتباط با اونا روی دو زانو بشینه اما این دلیل نمی شه که این ثلمه رو به شعر آسمونی
خودش منتقل کنه...نباید یادش بره که تولیدات هنری به عنوان کالاهای فرهنگی پا به عرصه وجود نمی ذارن بلکه بعداً با
توجه به ارزش ذاتی خودشون نقش کالای قابل سوداگری رو در حیات فرهنگی شون ایفا می کنن...و در واقع سلیقه ها و
ذوق ها رو به طرف خودشون بر می کشن(بگم بالا می کشن دوپهلو می شه!)خب؛در چنین شرایطی باید زیبایی شعر در
سطح کار منتشر و در تصویرهایی متمرکز بشه...اما معناش این نیست که سطحی و مبتذل بشه...زیبایی طبیعی موجودِ
شعری سلیقه ها رو به خودش جلب می کنه و بزک دوزک به عکس،حرمت معنوی شو کاهش می ده...پس باید
چارچوب های زیبایی شناسانه هر هنری رو در هر سطحی رعایت کرد...
هشدار 🤕 : رقابت عجولانه در تولید انبوه و مشتری پسند این کالای فرهنگی؛کارو به جایی می رسونه که بازار چین رو هم
به خودش جذب کنه و... خواننده های خوش صدای وطنی هم مسلماً پیرو عرف جامعه، مشابه چینی این تولید داخلی رو
ترجیح می دن!!و بعید نیست روزی توی رسانه ملیِ تبلیغ کننده عروسک های ملیِ ساخت چین! هم ببینیم که خواننده ای
هم صدا با آلات موسیقی نوازنده ها داره با قیافه ای مملو از قافیه «جیلینگ ویلینگ جینگ وینگ دیلینگ»می کنه...و البته به
ورم کیسه شلوار هم دچار شده...!!! 😴
داره سر درد دلم وا می شه...اما دیگه گفتن نداره...به بقیه ش فکر کنین لطفاً...
متشکرم ❤️
روزی که نگاه «هنر برای هنر شکست و افتاد روی تز «هنر در خدمت تعهد»با خودم گفتم ای دل غافل!که دروازه مفهوم
«هنر برای جیب»رسماً گشوده شد...!(کاری به کالاهای آبکاری شده با هنر نداریم؛آخه اصل هنر که خواستگاهش فطرت
پاک انسانه زیر مجموعه حق و ذاتاً بُرداری متمایل به احسن الخالقینه!)از اون موقع به بعد الهه هنر و هفت دختر زیبای
باکره ش از معبد دیرینه شون بیرون کشیده و میون محرم و نامحرم دست به دست شدن...بخصوص خدادخت شعر به
همراه خواهر دوقلوی همسانش؛موسیقی،زندگی کنیزوار خودشونو لابه لای دل های زمینی شروع کردن...
با این مقدمه بی تعارف می رم سراغ حال و هوای سروده ها؛و مشخصا ترانه های مندرج در این انجمن:
من قبول دارم که سطح ذوق و سلیقه مخاطب امروز به علت عقب افتادن فرهنگ از تحولات مدنی پایین اومده و شاعر دل
سوخته مجبوره برای برقراری ارتباط با اونا روی دو زانو بشینه اما این دلیل نمی شه که این ثلمه رو به شعر آسمونی
خودش منتقل کنه...نباید یادش بره که تولیدات هنری به عنوان کالاهای فرهنگی پا به عرصه وجود نمی ذارن بلکه بعداً با
توجه به ارزش ذاتی خودشون نقش کالای قابل سوداگری رو در حیات فرهنگی شون ایفا می کنن...و در واقع سلیقه ها و
ذوق ها رو به طرف خودشون بر می کشن(بگم بالا می کشن دوپهلو می شه!)خب؛در چنین شرایطی باید زیبایی شعر در
سطح کار منتشر و در تصویرهایی متمرکز بشه...اما معناش این نیست که سطحی و مبتذل بشه...زیبایی طبیعی موجودِ
شعری سلیقه ها رو به خودش جلب می کنه و بزک دوزک به عکس،حرمت معنوی شو کاهش می ده...پس باید
چارچوب های زیبایی شناسانه هر هنری رو در هر سطحی رعایت کرد...
هشدار 🤕 : رقابت عجولانه در تولید انبوه و مشتری پسند این کالای فرهنگی؛کارو به جایی می رسونه که بازار چین رو هم
به خودش جذب کنه و... خواننده های خوش صدای وطنی هم مسلماً پیرو عرف جامعه، مشابه چینی این تولید داخلی رو
ترجیح می دن!!و بعید نیست روزی توی رسانه ملیِ تبلیغ کننده عروسک های ملیِ ساخت چین! هم ببینیم که خواننده ای
هم صدا با آلات موسیقی نوازنده ها داره با قیافه ای مملو از قافیه «جیلینگ ویلینگ جینگ وینگ دیلینگ»می کنه...و البته به
ورم کیسه شلوار هم دچار شده...!!! 😴
داره سر درد دلم وا می شه...اما دیگه گفتن نداره...به بقیه ش فکر کنین لطفاً...
متشکرم ❤️
نظرات (۰)