گل ناز دارُم (عبدالعلی خسروی، بهمن علاءالدین)

۲ دقیقه
۴۷۱
ترانه
متن ترانه آهنگ و ترجمه به پارسی
گل ناز دارُم مه شوگارُم
((عکس روزگار) گل نازنین ام ، ماه شب گارم)
بیو بیو که دلُم سیت تنگه
(بیا بیا که دلم برایت تنگ شده است)
ندونم تا کِی دلت چی سَنگه؟
(نمیدانم تا کی میخواهی سنگ دل باشی؟)
بهار إوی با گل گندم
(بهار با شکوفه های گندم(خوشه های گندم) آمد)
مو تِهنا با درد دل مَندُم
(من با درد دل (دوری از تو) تنها مانده ام)
ولم کردی با دلِ پُر دردُم
(رهایم کرده ای با دلی پر از درد)
دلم خینه دی ز حرفا مردم
(دیگردلم از حرف های کنایه آمیز مردم خون شده)
گُدی بی که با بهار إیام سی چه پَ نیایی؟
(گفته بودی همزمان با فصل بهار می آیم پس چرا نمی آیی؟ )
حالا دیه باور ایکنم که تو بی بَفایی
(حالا دیگر باورم شده که تو بی وفایی )
ز ویرِت رَهدُم مَکُن وام چینو گلِ ناز دارُم
(از یادت رفته ام با من چنین نکن ای گل نازنین ام)
بیو که بی تو دیه مَه رَهدِه ز ئی شُوگارُم
(بیا که بدون تو ، شب هایم بی مهتاب است)
 
ترانه سُرا: عبدالعلی خسروی(قائد بختیاری) و بهمن علاءالدین(مسعود بختیاری)
آهنگساز: زنده یاد بهمن علاءالدین
تنطیم: کاظم عالمی
۰

نظرات (۰)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
1 + 1 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود