شرق گمشده

۱ دقیقه
۱۷۵۰
آزاد
سلام😇


در آیینه ای که از نگاه تو بافته ام
شرق ربوده را می نگرم...

(شرقی که با دمیدن چشم تو از پس شانه های غروب،ناگهان سایه های ملون شوق را در آفتاب ساییده شعر منتشر خواهد کرد...)

با گیسوان تو
شرابه های نور
بر شانه های زمخت شب
پدیدار می شوند
و شرقی چشم تو را خریدار می شوند...

با نگاه تو
خورشیدها بیدار می شوند
و آسمان وجودت را
تشنه دیدار می شوند...

این آفتاب مندرس را هم که از روی دوش روز بردارند
بازهم آن سوی آینه
سرمای سیاه پیچ
در حسرت یک غروب خواهد ماند
و شب
غربی تر از سکوت تو نخواهد شد...

کاش نگفته بودم
که درون آینه ام
یک سحر از شرق گمشده باقی است:
یک چشمه از صدای تو...

پس چشم تو کی می دمد؟


متشکرم
😇
۰

نظرات (۱۴)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
2 + 2 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود