یه خونه؛ یه در؛ یه آدم کوچولو / یه کیف پارچه ای کهنه به پشت...
........................................................................................
دوباره بچگیامو می بینم / گرم و تازه توُ یه تصویر درشت:
از ته کوچه یه دختر همیشه / با گیسای بافته ی بور می اومد
به خودم دوباره نزدیک می شدم / تا صدای پاهاش از دور می اومد
دو تا کوچه مونده تا مدرسه مون / دستمون یواش یواش یکی می شد
توُ کلاس؛ رو نیمکت چوبی سرد / شونه هام با شونه هاش یکی می شد...
اون تو بودی ، یادته سارای من؟! / چه جوری پیش تو دارا می شدم!
وقتی اشکاتو می دیدم رو کتاب / تشنه ی آب گوارا می شدم
مشق ما دوتا که آب - بابا نبود / با کتابا چنگ و بربط می زدیم
با نگاه بی قرار شادمون / مشقای همدیگه رو خط می زدیم
من توُ رؤیای نجیبت می شدم / اون که با اسب، توی بارون می اومد
مردی که تو زندگیش گشنه نبود / وقتی حرف می زد بوی نون می اومد...
توی رؤیا؛وقتی دارا می شدم / تو رو شکل خود سارا می دیدم
تا توُ فکر یه کس دیگه نری / همه ی عکسامو دورت می چیدم
روبان صورتی دامن تو / هنوزم وصله زخمای منه
با بوی دست تو مرهم نمی خواد / حتی زخمی که تو قلبم می زنه...
چی می شد اون روزا که بچه بودیم / تو کتاب قصه مون عکس می شدیم
واسه خوب موندن این خاطره ها / یه همیشه ی پر از مکث می شدیم...
***
........................................................................................
دوباره بچگیامو می بینم / گرم و تازه توُ یه تصویر درشت:
از ته کوچه یه دختر همیشه / با گیسای بافته ی بور می اومد
به خودم دوباره نزدیک می شدم / تا صدای پاهاش از دور می اومد
دو تا کوچه مونده تا مدرسه مون / دستمون یواش یواش یکی می شد
توُ کلاس؛ رو نیمکت چوبی سرد / شونه هام با شونه هاش یکی می شد...
اون تو بودی ، یادته سارای من؟! / چه جوری پیش تو دارا می شدم!
وقتی اشکاتو می دیدم رو کتاب / تشنه ی آب گوارا می شدم
مشق ما دوتا که آب - بابا نبود / با کتابا چنگ و بربط می زدیم
با نگاه بی قرار شادمون / مشقای همدیگه رو خط می زدیم
من توُ رؤیای نجیبت می شدم / اون که با اسب، توی بارون می اومد
مردی که تو زندگیش گشنه نبود / وقتی حرف می زد بوی نون می اومد...
توی رؤیا؛وقتی دارا می شدم / تو رو شکل خود سارا می دیدم
تا توُ فکر یه کس دیگه نری / همه ی عکسامو دورت می چیدم
روبان صورتی دامن تو / هنوزم وصله زخمای منه
با بوی دست تو مرهم نمی خواد / حتی زخمی که تو قلبم می زنه...
چی می شد اون روزا که بچه بودیم / تو کتاب قصه مون عکس می شدیم
واسه خوب موندن این خاطره ها / یه همیشه ی پر از مکث می شدیم...
***
نظرات (۳)