« پرنده »
از دستِ روزگار بد ، پرنده از قفس پريد
آخر قصه شُد سياه ، كسي ديگه اونُ نديد
از آدما رنجيدُ رفت ، دلش پُر از گلايه بود
تنهایی اذیتش میکرد ، دلتنگیاش بهانه بود
دنیا پُراز دورنگی ، چشماشُ بست تا نبینه
پرُ بالش رُ بَستَن ، تا عمری تنها بشینه
تو اوج بی ستاره گی ، شبای مهتابی داشت
ابد بریده بودن!چون ، رؤیای آزادی داشت
پرنده اين قلب منِ كه بي كسِ كه زخميه
سَرِ پا مونده ولی ، وجودش پُرِ تلخیه
از پيله رها شده ولي تو حسرت پروازه
صداترين صداست ولي دلتنگ يه آوازه
تو بازیِ گل یا پوچ ، آخر نشد برنده
قفسُ شكستنُ نوشتن ، پرنده بي پرنده
از دستِ روزگار بد ، پرنده از قفس پريد
آخر قصه شُد سياه ، كسي ديگه اونُ نديد
از آدما رنجيدُ رفت ، دلش پُر از گلايه بود
تنهایی اذیتش میکرد ، دلتنگیاش بهانه بود
دنیا پُراز دورنگی ، چشماشُ بست تا نبینه
پرُ بالش رُ بَستَن ، تا عمری تنها بشینه
تو اوج بی ستاره گی ، شبای مهتابی داشت
ابد بریده بودن!چون ، رؤیای آزادی داشت
پرنده اين قلب منِ كه بي كسِ كه زخميه
سَرِ پا مونده ولی ، وجودش پُرِ تلخیه
از پيله رها شده ولي تو حسرت پروازه
صداترين صداست ولي دلتنگ يه آوازه
تو بازیِ گل یا پوچ ، آخر نشد برنده
قفسُ شكستنُ نوشتن ، پرنده بي پرنده
نظرات (۴)