پرز عشق

۱ دقیقه
۵۱۶
خبر
تو پوستت مخمله جيره

كه پرز عشقو مي گيره

جوون ميشم با لبخندت

لبات معجونه ، اكسيره



بازم ديوونه ات افتاده

تو چال گونه ات افتاده

يه تار از بغض ديروزش

رو تخت شونت افتاده



چه آتيشي تو دستاته

چه هرمي تو نفسهاته

تنم هيزم بسوزونش

بسوزون كه هواخواته



دلم بيچاره ي عشقه

يه عمر آواره ي عشقه

جهاني مسته تو چشمات

چشات كاباره ي عشقه



قبوله دل ديگه باخته

روي گونم گل انداخته

بهم انگاري بدجوري

هواي عاشقي ساخته



تب بالام كاره عشقه

جنون از آثاره عشقه

دلم پرسيد كسي در زد؟

چشات گفتن آره عشقه


پ.ن : اولين ترانه ي من كه اجرا شد ... از اين لحاظ برام خاصه ... ،سال گذشته ( آبان 90 ) توي تالار رودكي توسط گروه اركستر مهستان ... (يه اجراي فولكلور توي سبك جاز) اونموقع نه به سبك اجراييش فكر مي كردم و نه به خوب و بد اجرا شدنش ، كلا سرشار از اين هيجان بودم كه واژه هاي احساس منه كه داره زنده روي سن با اين موسيقي تلفيق ميشه (البته يه جاهاييش سانسور شد) ... تجربه ي جالبي بود
۰

نظرات (۷)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
7 + 8 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود