باسلام. این ترانه تقدیم میشه به روح زخمی سهراب سپهری
تو متن قصه گوی شب، فردا مث کابوووسه
صد حادثه هر ثانیه، کلاغشو می بوووسه
روزا شدن غریبه وُ شب آشنای بی کسی
تو گرمگاه سینه ها خفه میشه هر نفسی
پیاده روی خیس شده، بی ابر بار اولِ
شاید که طغیان یه سیل، از انفجار تاولِ
پاهای مجروح یه مرد، با آه سرد سینه سوز
دل پر از این پوچیه عمر، توو طول هر شبانه روز
شب بارشی تازه وُ سرخ ، از چِشم مردم فقیر
سهراب و شبسالش نرفت، پاها هنوز مونده تو قیر
محمدکیان احمدی/ اسفند ماه سال 1390
تو متن قصه گوی شب، فردا مث کابوووسه
صد حادثه هر ثانیه، کلاغشو می بوووسه
روزا شدن غریبه وُ شب آشنای بی کسی
تو گرمگاه سینه ها خفه میشه هر نفسی
پیاده روی خیس شده، بی ابر بار اولِ
شاید که طغیان یه سیل، از انفجار تاولِ
پاهای مجروح یه مرد، با آه سرد سینه سوز
دل پر از این پوچیه عمر، توو طول هر شبانه روز
شب بارشی تازه وُ سرخ ، از چِشم مردم فقیر
سهراب و شبسالش نرفت، پاها هنوز مونده تو قیر
محمدکیان احمدی/ اسفند ماه سال 1390
نظرات (۶)