سلام.
این سومین ترانه و شاید آخرین ترانۀ 6 ماه نخست سال از بنده است. دکلمه ترانه نیز آپلود شده. البته با موبایل ضبط شده و به تبع کیفیتش به شدت پایینِ. امیدوارم به بزرگواری خودتون ببخشید.
رو تن زخم قصه ها... ردِ نگاهِ هر تگرگ
توتیررس ابرای سرد، روح درخت و جسم برگ
رو سطح صاف آینه، لکۀ خونِ چشم من
تو اوج هر دلواپسی، نقطۀ پست سوءِظن
صدای مرگ خاطره... تو ذهن تقویما پیچید
با عقده های بیشمار... تو چاه دلخوشی پرید
از تَرکِ عشق آدما، میشه یه شاهنامه نوشت
میشه سیاوشُ سوزوند، سهرابُ داد، به سرنوشت
توو آخرکلام تو، یه ردِ طوفانِ بخون
تا آخر قصه میام، به قیمتِ تمام جون
میون این آدمکا... تصویر رنگی نمیشه
رو صفحۀ شطرنج دل، تموم خونه ها کیشه
از پشت عینک خدا... دنیا چه زشته مثل سیب
یعنی که آزادی تو درد، یعنی خلاص اول شیب
نظرات (۱۱)