ای که تن پوش طلائیت
رنگ زرد خشک پائیز
سرخی لبهای پوچت
از نجاست شده لبریز
ای که هر روز یه خریدار
در خونه تو میکوبه
راه میوفتی توی بازار
تا ببینی که کی خوبه
ای که تشنه ای و دریا
همه ذهنتو پوشونده
کاش میدیدی که یه مرداب
تو رو به لجن کشونده
به خیالت که تموم شد
هرچی زندونه و بنده
غافل از اینکه رهائیت
جنسش از طناب و بنده
برو دنبال همون که
شب و روزتو سوزونده
اون که با هزارتا بونه
رفته و پیشت نمونده
چادر سیاه و بردار
کفن آبی به تن کن
جون هرکی می پرستی
برو دیگه روتو کم کن.
نظرات (۱۱)