از پریا و عصیان عزیز ممنونم برای یاداوری ایراد ها من با عجله تایپ کردم
2مورد هم ایراد داشت که با اشاره دوستان رفع شد . ممنونم
شبی در خوابِ خود دیدم که فرهاد
ز جنت تیشه ی خود را به من داد
چنان بر من نگاهِ خیره ي کرد...... ای
که داغِ سینه ام شد ناگهان سرد
برایم قصه هایی را بیان کرد
رموز عشقِ صادق را بیان کرد...عیان..ممنونم از شهاب عزیز
شنیدم هرچه گفت او با دل و گوش
از آن دلدادگی رفت از سرم هوش
ازاو پرسیدم عاشق تر ز تو کیست؟
دلیلِ تا کنون شیدایی ات چیست؟
سراش پایین گرفت و زیرِ لب گفت؛
چرا خواهم کسی با تن شود جفت؟
اگر نام ام به گیتی ماندگار است
از عشق ام بی ستونی یادِگار است
از هجرانی شدم من صاحبِ نام.......زِ
که هرگز بر نیاورد از دل ام کام
تن ام را خالی از شیرین سرشتم
درونِ سینه نام اش را نوشتم
برای ام عشقِ او درکِ خدا شد
جهان بی نامِ او از من جدا شد
جهانی را به عشقی تازه خواندم
تمامِ عمری خود در صخره ماندم....عمرِ
که دریابم نبردِ تیشه وُ سنگ
رها کرد از دل ام جز عاشقی رنگ
دلِ عاشق سرای ایزدِ ماست
نباید با هوس از وسعتش کاست
هزاران بهتراز من در جهان بود
که نامِ پاکشان از ما نهان بود
اگر خواهانِ عشقی ماندگارید؛
هزاران بی ستون ناکنده دارید
دوامِ عاشق اندر هجرِ مادام
کند کاری که مانَد تا ابد نام...کُنَد
در عاشق پیشگی چون نورِ مهتاب
به تاریکی عطا کن پر تویی ناب
که در این گفته ام رازی نهان است
مه از عشقی چراغِ آسمان است
بتاباند به شب ها نورِ خورشید
که هوراز عشقِ مه همواره جوشید
جهانی از فراق اش گشته پر نور
نباشد بین مان عاشق تر از هو
نمادِ بخشش و مهر و وفا بود... فرهاد میگه
برابر داده او بر خار و گل سود
از او گفتیم و بشنیدیم و کافیست
مگو بر دل که این افسانه بافیست . با مخاطبم
اگر داری تو در دل عشقِ پر نور
بتابی بی گمان حتی تو بر هور
به اسراری که در دل ها نهان است
نیابی جز به عشقی واقعی دست...
به او گفتم چه بود اندیشه ی تو!
که باید دستم آید تیشه ی تو؟
من عاشق بوده ام دیروز و امروز
دل ام از هجرِ یارم مانده در سوز
شبی از داغِ دل راحت نخفتم
ولی احساسِ خود با او نگفتم
که گر بیند برفته تاقتِ من ... طاقتِ
بترسم بشکند او قامتِ من
تو خود در عاشقی اسطوره هستی
زمانه برده عاشق را به پستی
چنان عشق و محبت بی بها شد
که رسم اش در هوس ها مان رها شد
دگر دلدادگی را باوری نیست
درونِ سینه بر مهمان دری نیست
به هر سو بنگریم از شوقِ دیدار
نبیند چشمِ مان وجدانِ بیدار
همه در حالِ اجرای نقوشند
ولی جانانه در طرحش بکوشند
چه جان هایی که در آفاتِ این کار
شده سهم اش طناب و چوبه ی دار
اگر من بوده ام همواره در خویش
نخواهم بارِ دیگر دل شود ریش
پُر از ترسم نه از خود یا جفا یم
ازآن ترسم که محبوسِ وفا یم
تو می دانی که قلبم را به اخلاص
به نام اش کردم و شد نیمه با داس
اگر صدها هزار عشقِ دروغی
که بُرد از عالمِ معنا فروغی
میانِ یارو یاور های عاشق
خدا می زد به تیغ اش دستِ فاسق
چنین روزی نبود اکنون به چَشمم
که از دنیا و آدم ها به خشمم
نمی دانم که جز من کیست در من
که گه آتش زند ناگه به خرمن
اگر دل دادنم بر او خطا نیست
از او بر قامتِ سردم عطا چیست
اگر باید که دل بر صاحبش داد
چرا مجنون وصالش داده بر باد؟
نمی خواهم که از شیرین بگو یم
که دارم از تو من شرمی به رویم.....
تمامِ گفته ها یم را که بشنید
مرا اینگونه از حکمت تهی دید؛
سرم را بینِ دستانش بمالید
کمی از دستِ این مردم بنالید
ولی ناگه به لحنِ محکمی گفت؛
تو خواهی عاشقی آرد تورا جفت؟؟؟
اگر بر عاشقی ایمان نداری
به صحرای بدی خیری نکاری؛
چرا بر نامِ عاشق ننگ ذاری ؟
چرا با یارِ خود در جنگ ذاری = عاشق امروزی
دلِ عاشق به دنبالِ کسی نیست
نباید با شروط و جبرِ کس زیست
همان حالی که داری از غمِ یار
همیشه در دلِ پاک ات نگه دار
همیشه عشقِ خود را نیک پندار؛
که عشق از دل نباشد دست بردار
تو را این تیشه دادم تا به ضربش
از ان دل برکنی یکباره دربش ... برای همیشه
که کاخِ سینه ات در عاشقی ها
شود دشتی سپید از رازقی ها
مگردان روی ازاین گفتارِ من باز
که تا بر تو نگردد غصه دمساز
هرآنکس رازِ عشقش را عیان کرد
برایِ یار خود دردش بیان کرد
نبیند جز به خود زین گفته شادی
که دل را هدیه بر دلداده دادی ...وی=خدا
تن اش را از قفس آزاد کرده
دل اش را دستِ حق آباد کرده
هراسی دیگر از هجران ندارد
ز چشمانش دگر باران نبارد
زمان را چاره گر بینی چو لیلی؟؟؟
نبودش جز به مجنون گشته میلی؟
بدا آنگه که مجنون را به خود یافت
و مجنون رویِ خود را از رخ اش تافت
مقامی را درعشق اندر دل اش دید
که جز حق . دست و چشم از غیرِ برچید
به لیلی گفت از عشقت سخت شادم
به راه ات اسم وتاج و تخت دادم
که تا قلبم از عشقِ آشِکارت
شده دیوانه ی پروردگارت
تورا بیش از وجودم دوست دارم
ولی در عشقِ مطلق اوست یارم
از این آزادگی از خواب جستم
قلم بر جایِ تیشه بود دستم
هرآنچه می توانستم نوشتم
وجودم را زِ نو با دل سرشتم
صداقت هر زمانی پیشه ام بود
و این گفت و شنود اندیشه ام بود
ببخشیدم اگر با جمله سازی
گرفتم انجمن را من به بازی
مهداص..89بهار
نظرات (۱۴)