دفتر خاطراتش‌و ورق زد / قد یه دنیا خاک گرفته بود روش
خودکار آبی‌شو دوباره برداشت / یواشکی یه چیزایی نوشت توش
یواش یواش یاد گذشته افتاد / یواشکی اشک چشاش‌و پاک کرد
افتاد یاد یه قصه‌ی قدیمی / شهر و خیابون و شب و یه شب‌گرد
دفتر خاطرات من یه عمره / که با من و تنهایی سازگاره
خسته از این سکوت مبهم شب / خسته از این دلتنگی هزاره
دفتر خاطرات من پر شده / از خاطرات کهنه‌ی من و تو
ولی من اون خاطره‌های خوب‌و / باز دارم هر شب می‌نویسم از نو
روزای دلگیر و شبای تب دار / زندگی‌م افتاده رو خط تکرار
به من می‌گی دیگه تموش بکن / منم میگم باشه فقط همین بار
قول می‌دم از اون دیگه چیزی نگم / نگم دوباره "چرا تنها شدم؟"
قول می‌دم این بار باشه باره آخرم / خاطره‌هاشم دیگه از یاد ببرم
حرفام ولی هنوز، نشده بود تموم / تو رو دیدم وایساده بودی روبه‌روم
این ترانه قصه‌ی آدمیه که با دفتر خاطراتش حرف می‌زنه
یا حتی قول و قرار می‌ذاره
قول می‌ده خاطراتی رو که ثبت کرده، تا همیشه به یادشون باشه ... فراموش کنه
غافل از این که ...
.
نظرات (۱۲)