دانلود کتاب
نویسنده: محمد حسینی مقدم
انتشار: 1389
انتشارات: سخن گستر
شعری از محمد حسینی مقدم:
از تخت خوابت
بیرون بیا
از تهمتی که می خوری
بعدش
ظرفها را خودت باید می شستی
خون روی دستهایت را
دستهای برادر شوهرت را
که متهم به چیزی نخواهد شد
مثل تو
کسی توی صورتش تف نخواهد کرد
برادرش
آنقدر دوستت دارد
که خشمش را بخورد
غذا که هیچ وقت نمی پزی
ظرفها را هم خودش خواهد شست
با لبخند
پس چرا گریه می کنی؟
چرا این قدر از برادرش گریه می کنی؟
شاید خودش درک می کند
گاهی وقتها
خوب است
گریه کردن
خوب بودن
تو را به چه چیزهایی که متهم نمی کنند؟
هنر مند بودن
ساختار شکنی
پس چرا به تو نمی ساخت؟
چیزهایی کوچک
که برادرش داشت
مثلا عشق
فقط به هنر را نمی گویم
بیا
به کسی چیزی نمی گویم
نه فقط در مورد دستهایت
که آن قدر دوستشان دارد
که خشمشان را بخورد
بیا
چیزهای کوچکت را
ناخنهای دستت را
روی صورتم خالی کن
روی صورتت
که تف شده است روی آینه
روی تمام چیزهای تکراری
تکرار کردن
تکرار کردن
تکرار تکرار
که برادرش را به آن متهم می کردی
مثلا به عشق
فقط به خودت را نمی گویم
بیا
به کسی چیزی نمی گویم
نه فقط در مورد خونی که مانده
زیر ناخنهایت
یا روی تختت
بیا
با هم به تخوابت برویم
برادرش
گاهی وقتها
درک مان می کند
نظرات (۰)