زانو های پاره

۱ دقیقه
۶۳۷
آزاد
کیفای مدرسه جای دروازه ، قوطی ِکمپوت جای توپ ِ فوتبال


به هر چیزی رسیدن و سنگ زدن کنسرت ِ موسیقی با سطل آشغال


آویزون ِ بچه ی مایه دار ِ تو مدرسه شدن واسه یه قاچ سیب


آموزش ِ تضمینی تو خیابون فوش ِ رکیک و حرفای نا نجیب


به قصه ی علی کوچیکه گوش دادن واسه یه جفت ماهی گلی زار زدن


جیرجیرکا رو با نخ ِ قرقره از روی ایوون ِ خونه دار زدن


زانوهای همیشه پاره یِ من نشون میداد که بچه ی کجامو


آبجی بزرگه هم که ازدواج کرد نمی نوشتم دیگه دیکته هامو


آبجی بزرگه و یه پیرمرده رفتن سر ِ زندگی ِ سگیشون


شب ،گریه های پدر و میدیدم با اون نگاه ِ مثل ِ سگ پشیمون


یه لنگه پا با چشمایی که تر بود توی کلاسی که منو نفهمید


یه بچه بود با زانوهای پاره که از آقا معلمش میترسید


نه چرخای دوچرخه ی بچه گیش ، نه سیبیل ِ باباش دیگه میچرخید


آقا معلم از بالای عینک فقط سوراخ ِ زانوهاشو می دید
۰

نظرات (۷)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
8 + 7 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود