من از روزگارِ غم ، از این زندگی سیرم
از مردم زمونه ، از آدما دلگیرم
هر جا که پا میزارم ، حتی یه آشنا نیست
همه با هم غریبه ، هیچکسی همصدا نیست
دلها از همدیگه دور ، فاصله ها بینشون
از هم خبر ندارن ، غریبن و بی نشون
جدایی رسمشونه ، همدلی بی معنیه
به هم وفا ندارن ، قلب همه سنگیه
خوبی فراموش شده ، بدی ها سربلنده
خوب بودن آدما ، فقط کمی چرنده
سادگی اینجا جرمه ، همه با هم دورنگن
اگه بگی حقیقت ، همه باهات می جنگن
دروغ شده یه عادت ، راستی فقط توُ قصَه س
قشنگیه قصه ها ، نخونده اینجا هیچ کس
روزا دنبال نان و ، شبا توُ فکر خوابن
دیگه فرصت ندارن ، به یاد هم بمانن
موقع شام رسیده ، حالا ساعت خوابه
بدون غم و غصه ، آروم میره بخوابه
اما خبر نداره ، که همسایَه ش بیداره
واسش فرقی نداره ، که سفرَه ش نان نداره
چند قدمی اونطرف ، توُ خونۀ بغل دست
امشب غذا ندارن ، اهل خونه گرسنه ست
مادر نحیف و خسته ، خواهر گریون و زاره
با اشک و آه و ناله ، منتظر بهاره
بابا که غصه داره ، شبها تا صبح بیداره
بچه داره می ناله ، اون هیچ راهی نداره
با دیدن گریه ها ، از زندگی بیزاره
آخه به غیر از اونا ، توُ دنیا کیو داره؟
کودکشو توُ آغوش ، می گیره تا بخوابه
با همه درد و ناله ، بچه بی شام می خوابه
هر کی به فکر خودِش ، کسی نمی بینَـتت
واسه هیچکی مهم نیست ، حتی ببینه مرگِت
مهر و محبت دیگه ، نمونده توی دلها
مهربونی قشنگ نیست ، توی دل آدما
اگه دیدی توُ سرما ، یکی داره می لرزه
حسی نداشته باش و ، هرگز دلت نلرزه
اگه تو مهربون شی ، عاطفه داشته باشی
دنیا میشه دشمنِت ، زیر پاها له میشی
باید نامهربون شی ، دلت قشنگ نباشه
تو هم باید که بد شی ، دل تو هم سنگ بشه
کینه و مکر و حیله ، بی رحم و نامهربون
نامردی و خیانت ، دشمنی ها فراوون
نمی بینه هیچکسی ، درد و غم دیگری
آخر قصه چیه ، کجا میره آدمی؟!
کاش که اینو بفهمی ، تمومِ دنیا هیچه
صاحب دنیا بشی ، تهِش می بینی پوچه
توُ دنیای من و تو ، هیچ موقع ما نمی شی
این دنیا هم مال تو ، هیچوقت خدا نمی شی
نفس توُ سینه تنگه ، واسم این دنیا ننگه
عقل با دلم توُ جنگه ، دنیا پر از نیرنگه
به قرآن محمد ، صبرِ دلم سراومد
خون شد دلم از عالم ، دادم دیگه دراومد
یا بر دلم ببخشا ، سنگی از جنس اونها
یا بگیر از آدما ، سنگ تموم دلها
اینجا دیگه زندگی ، برام معنی نداره
طاقت نداره این دل ، بشکنه باز دوباره
مرهم زخمهای دل ، دلِ خسته و زارم
رفتن من از اینجاست ، من از دنیا بیزارم
S_H.H
شنبه 5 تیر 1389 ه.ش ساعت 10:06 صبح
از مردم زمونه ، از آدما دلگیرم
هر جا که پا میزارم ، حتی یه آشنا نیست
همه با هم غریبه ، هیچکسی همصدا نیست
دلها از همدیگه دور ، فاصله ها بینشون
از هم خبر ندارن ، غریبن و بی نشون
جدایی رسمشونه ، همدلی بی معنیه
به هم وفا ندارن ، قلب همه سنگیه
خوبی فراموش شده ، بدی ها سربلنده
خوب بودن آدما ، فقط کمی چرنده
سادگی اینجا جرمه ، همه با هم دورنگن
اگه بگی حقیقت ، همه باهات می جنگن
دروغ شده یه عادت ، راستی فقط توُ قصَه س
قشنگیه قصه ها ، نخونده اینجا هیچ کس
روزا دنبال نان و ، شبا توُ فکر خوابن
دیگه فرصت ندارن ، به یاد هم بمانن
موقع شام رسیده ، حالا ساعت خوابه
بدون غم و غصه ، آروم میره بخوابه
اما خبر نداره ، که همسایَه ش بیداره
واسش فرقی نداره ، که سفرَه ش نان نداره
چند قدمی اونطرف ، توُ خونۀ بغل دست
امشب غذا ندارن ، اهل خونه گرسنه ست
مادر نحیف و خسته ، خواهر گریون و زاره
با اشک و آه و ناله ، منتظر بهاره
بابا که غصه داره ، شبها تا صبح بیداره
بچه داره می ناله ، اون هیچ راهی نداره
با دیدن گریه ها ، از زندگی بیزاره
آخه به غیر از اونا ، توُ دنیا کیو داره؟
کودکشو توُ آغوش ، می گیره تا بخوابه
با همه درد و ناله ، بچه بی شام می خوابه
هر کی به فکر خودِش ، کسی نمی بینَـتت
واسه هیچکی مهم نیست ، حتی ببینه مرگِت
مهر و محبت دیگه ، نمونده توی دلها
مهربونی قشنگ نیست ، توی دل آدما
اگه دیدی توُ سرما ، یکی داره می لرزه
حسی نداشته باش و ، هرگز دلت نلرزه
اگه تو مهربون شی ، عاطفه داشته باشی
دنیا میشه دشمنِت ، زیر پاها له میشی
باید نامهربون شی ، دلت قشنگ نباشه
تو هم باید که بد شی ، دل تو هم سنگ بشه
کینه و مکر و حیله ، بی رحم و نامهربون
نامردی و خیانت ، دشمنی ها فراوون
نمی بینه هیچکسی ، درد و غم دیگری
آخر قصه چیه ، کجا میره آدمی؟!
کاش که اینو بفهمی ، تمومِ دنیا هیچه
صاحب دنیا بشی ، تهِش می بینی پوچه
توُ دنیای من و تو ، هیچ موقع ما نمی شی
این دنیا هم مال تو ، هیچوقت خدا نمی شی
نفس توُ سینه تنگه ، واسم این دنیا ننگه
عقل با دلم توُ جنگه ، دنیا پر از نیرنگه
به قرآن محمد ، صبرِ دلم سراومد
خون شد دلم از عالم ، دادم دیگه دراومد
یا بر دلم ببخشا ، سنگی از جنس اونها
یا بگیر از آدما ، سنگ تموم دلها
اینجا دیگه زندگی ، برام معنی نداره
طاقت نداره این دل ، بشکنه باز دوباره
مرهم زخمهای دل ، دلِ خسته و زارم
رفتن من از اینجاست ، من از دنیا بیزارم
S_H.H
شنبه 5 تیر 1389 ه.ش ساعت 10:06 صبح
نظرات (۱۴)