« بغض کارگر »

۱ دقیقه
۷۵۳
آزاد
« بغض کارگر »

کار ِگر مشغول کار و - دل تو سینه ش بیقرار و - باز میگه شکر خدا رو - تیغ آفتاب...

تو چشاش آرزو مُرده - حقشو زمونه خورده - موج غم خنده شو برده - مث سیلاب

تو سرش پر از سوال و - آرزوهای محال و - ساکت و بی داد و قال و - دل خوناب

خسته از ظلم زمونه - می سازه خونه رو خونه - خودش آواره می مونه - خونه رو آب

پوست دستش پینه پینه - کوه غصه روی سینه - سهمش از دنیا همینه - مرد بی تاب

دیگه عادت کرده جونش - بسشه یه لقمه نونش - واسه پوست و استخونش - شُـکر ِ ارباب!

صُب تا شب همش شنیده - که ته ِ شبش سفیده - حق ِ چیزای ندیده! - حتی تو خواب


*جواد نوروزی
شهریور 88
۰

نظرات (۱۱)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
7 + 8 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود