چشمهای کور من

۱ دقیقه
۱۳۴
شعر
به تاریکی می اندیشم
به فرداهای تنهایی
به یاد با تو بودن ها
در این شبهای رویایی
تو که نیستی عزیز من
صدای من پُر از آه
بیا برگرد بهار من
چشای من به این راه
خیال بی تو بودن یار
منو داره عذاب میده
آخه چشمهای کور من
گلم تنها تو رو دیده
تو رو با چشم دل دیدم
به دل گفتم اینه یارت
همون لحظه عزیز جون
شدم ناجور گرفتارت
بیا تا ما با هم باشیم
کنار هم توی این دنیا
تموم زندگیم هستی
بهارم ای گل زیبا
۰

نظرات (۲)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
4 + 9 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود