شاعر غزل کاغذو آب

۱ دقیقه
۱۲۹
شعر
بازم غزل دلش گرفت
نشست یه گوشه گریه کرد
 
واژه به واژه هی گریست
قلم به کاغذ گله کرد
 
خط خطی های بی امون
اشک روی قلب کاغذی
 
نامه ای که شعر نشد
ترانه ی لب کاغذی
 
دستای عاشق بی نشون
چنگ میزنه تنه غزل
 
تیکه های پاره شده
انگار نبوده از ازل
 
میندازه یک کبریت تلخ
توی تموم زندگی
 
میرقصه تو آتیش عشق
آغاز یک دلبستگی
 
میسوزه مچاله شده
کنار سطلی از کتاب
 
نشسته لیوان  لب میز
لبریزه از خنده ی آب
 
میچکه یک گوشه ی دل
کاش باشه این کابوسو خواب
 
میمیرن با چشم های باز
شاعر، غزل، کاغذو آب
(علی تکرار)

 
۰

نظرات (۱)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
4 + 9 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود