کُما از کُهیلا • ترانه‌سراها

یه حس ّ مبهمی هستم
تو تعریف خودم گیجم
عذابی که شبیه مرگ
یه مرگی که بتدریجم

همش تاوان دوست داشتن
همش زخم شکستن هام
یه عمری عاشقت بودم
هنوزم با خودم تنهام

یه عشقی که کُما رفته
نَه می میره نَه پا میشه
یه دنیا حسّ تـــــنهایی
توی این عشق جا میشه

برام هم زجره هم پرواز
پریدن تو هـــــــوای تو
توی هر لحظه ام پیدا
خودت . یا رد پای تو

شبیهی تو به یک رویا
مث یه خواب بی تکرار
تو بــــیداری ولی باید
به دورت خط کشید انگار

تورو باید مـث بُغـــــضی
فقط تو اشـــــــکها بارید
مث شک باوریهـــــــامی
یقــینه بعد هـــــر تردید

یه حسّه توامان زجـــر
با خوشبختی برام داری
یه حسّی عین بی حسی
میون خواب و بیداری

من این ویرونی رو از تو
نمی دم صــــــد تا آبادی
مث ایـــــنکه باشی توی
قفــــــس تو اوج آزادی

خدای عاشقی هستم
دیگه بسه برام این درد
با اخمت رفتی از پیشم
با یه لبخند هم برگرد...

کُما

نظرات (۰)