خواب آلود است تنم
دستانم کورمال کورمال راه رامی شکافند ...!
تا شاید..!
دری برای فرار ذهنم بیابند
ذهنی که مملوءاز فریاد هاست
ذهنی که مادر زاد لال است
چشمانم توان حرکت را اصلاًندارند
انگار هیچ راهی برای فرار ندارم
و در همین سلول خاکستری سرم خواهم پوسید !
آرام باشید دستان بی تابم!
این سلول جایی برای رهایی ندارد!
پارسا1370
دستانم کورمال کورمال راه رامی شکافند ...!
تا شاید..!
دری برای فرار ذهنم بیابند
ذهنی که مملوءاز فریاد هاست
ذهنی که مادر زاد لال است
چشمانم توان حرکت را اصلاًندارند
انگار هیچ راهی برای فرار ندارم
و در همین سلول خاکستری سرم خواهم پوسید !
آرام باشید دستان بی تابم!
این سلول جایی برای رهایی ندارد!
پارسا1370
نظرات (۰)