جدایی

خاطراتت

مینویسم از یه راهرو
از بوی قهوی تلخ و
از بوی تنت که جا مونده
روی تخت خواب من و
 
 
من و این بغض پنهون
خاطرتی پاره پاره
علشق و غمگین و تنها
این چه رسم روزگاره
وقتی که هر گوشه از خونه
داره تو رو یادم میاره
 
به تو گفتم که یه روزی
توی دلتنگیت میمیرم
اگه روزی تو نباشی
نشه دستاتو بگیرم
فقط این ترانه میتونه
که بشه چاره ی درم
تو نباشی تک وتنهام
رنگ پاییزم و زردم
 
حالا دیدم که بعد تو
زندگی هنوز هم هست
خاطراتت پاک میشه
برو دیگه بر نگرد
هر روز دلداری دادم
خودمو که نیست بهتر
ولی باز دیدم نمی تونم
گفتم نروخواهشا  بر گرد
 
 
هنوزم بوی عطر تو
جا مونده تو این راهرو
تا میخوام فرار کنم از خاطراتت
میبینم باز تو رو
تموم این خونه پر شده از عطر تو
به هر جا که پا میزارم میبینم یکی شبیه تو
پر میشم از یه خالی و
میمیرم به یاد تو
حالا فقط این  راهروه
که میفهمه حال منو
که میبینه چجوری
بو میکنم خاطراتت رو
 
بیا یک بار دیگه ببینیم هم و
خاطراتت پاک نمیشه از ذهن منو
با اینکه زیاد نموندی و
ولی دوست دارم خاطراتت رو