می شمارم لحظه ها را معکوس
قاب عکسم شده بر عکس
نفسم حبس شده
در دلم طوفانی است
که از این حادثه ها
سخت پریشان شده و
داد ز بیداد زمان بر لب اوست
چشمهایم دیگر پشت قاب شیشه دودی نیست
که در آن عکس همین مردم دودی
زِ شبش پیدا بود
چشمهایم شده بینا
که شدم خاطره ای تلخ در این شهر پر از غم
لحظه ها معکوس ند
این دگر آخر راه است
نیازی به زمان نیست
لحظه ها معکوس ند
شده بر عکس
عکس این خاطره ها
قاب عکسم شده بر عکس
نفسم حبس شده
در دلم طوفانی است
که از این حادثه ها
سخت پریشان شده و
داد ز بیداد زمان بر لب اوست
چشمهایم دیگر پشت قاب شیشه دودی نیست
که در آن عکس همین مردم دودی
زِ شبش پیدا بود
چشمهایم شده بینا
که شدم خاطره ای تلخ در این شهر پر از غم
لحظه ها معکوس ند
این دگر آخر راه است
نیازی به زمان نیست
لحظه ها معکوس ند
شده بر عکس
عکس این خاطره ها
نظرات (۰)