کاشکی منم آدم بودم!
كاشكي منم آدم بودم ------------ به دور از اين دنياي غم
گناه برام به وسعت يك سيب بود
كاشكي منم آدم بودم------------ يه لحظه اي، اگر چه كم
خونه‌م به نزديك خدا، به درگهش زنجير بود
كاشكي ميون اون بهشت ------------ رغم نمي خورد سرنوشت
دلم فقط به عشق او درگير بود
درگیر بود...
***
نه سایه ای، نه تهمتی ------------ نه رنجي و نه محنتي
نه دوري و نه حسرتي ------------ نه عشقی و نه منتّي
میگفتم اي خداي جون ------------ منو تا عرشت برسون
بارون بزن به بی پناه ------------ نزار بشه شكل خزون
نزار بشه شكل خزون...
***
تو که غمامو می دونی ------------ سوز صدامو می خونی
نذار که تنها بمونم ------------ تو همه ی آرزومی
تو این غروب بی وفا ------------ دنیای زرد آدما
قناریِ کنج قفس ------------ نذار بمونه بی صدا
نذار بمونه بی صدا...
حالا که شاه قصه ها ------------ اسیر دسته غربته
تنها دوای آدما ------------ یه شعله ی محبته
محبت و عشقو بیار ------------ که اینجا سرد دست یار
تنگِ غروبه جمعه هات ------------ یه جا واسه منم بزار
یه جا واسه منم بزار...
پژمان کریمی
مرداد 1389
-----------------------------------
كاشكي منم آدم بودم ------------ به دور از اين دنياي غم
گناه برام به وسعت يك سيب بود
كاشكي منم آدم بودم------------ يه لحظه اي، اگر چه كم
خونه‌م به نزديك خدا، به درگهش زنجير بود
كاشكي ميون اون بهشت ------------ رغم نمي خورد سرنوشت
دلم فقط به عشق او درگير بود
درگیر بود...
***
نه سایه ای، نه تهمتی ------------ نه رنجي و نه محنتي
نه دوري و نه حسرتي ------------ نه عشقی و نه منتّي
میگفتم اي خداي جون ------------ منو تا عرشت برسون
بارون بزن به بی پناه ------------ نزار بشه شكل خزون
نزار بشه شكل خزون...
***
تو که غمامو می دونی ------------ سوز صدامو می خونی
نذار که تنها بمونم ------------ تو همه ی آرزومی
تو این غروب بی وفا ------------ دنیای زرد آدما
قناریِ کنج قفس ------------ نذار بمونه بی صدا
نذار بمونه بی صدا...
حالا که شاه قصه ها ------------ اسیر دسته غربته
تنها دوای آدما ------------ یه شعله ی محبته
محبت و عشقو بیار ------------ که اینجا سرد دست یار
تنگِ غروبه جمعه هات ------------ یه جا واسه منم بزار
یه جا واسه منم بزار...
پژمان کریمی
مرداد 1389
-----------------------------------
نظرات (۰)