فصل بی رحمیه شهر...

۱ دقیقه
۱۹۴
آزاد
سلام دوستان
این شعر را برای کارگاه ادبیات و ترانه نوشتم.خواستم در قسمت شعر هم بگذارم تا دوستانی که عضو کارگاه  نیستند و به کارگاه سر نمیزنند  هم بخوانند و نظر بدهند.
موضوع شعر:اجتماعی
............................................................................................................
باز تکرار ترافیک و صدایی که غم ست
چشم کودک به ترافیک و زمانی که کم ست
روی بوق هوسی بغضِ دلی می شکند
زن که آواره ی شهر است،ولی می شکند!
فصل بی رحمیه شهر است که خون می خورَدَم
گرگِ قلاده شکسته با جنون می خورَدم...
خنده در قالب سیگارِ زمان دود شدست
تارهای زرِ خورشید ...که نابود شدست
نعره با حنجره ی زخمیه میدان زده ام
دست بر تاولِ پر درد خیابان زده ام
نقطه ای گیجم و اندوهِ مجسم شده ام
پیشِ چشمان تو هم جام پر از غم شده ام
روی هر ساعت شب،صورت شک هاست و بس
درد از بی کسی و عمق ترک هاست و بس...
۰

نظرات (۲)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
5 + 1 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود