شعر روز تولــــــــــدت باشــم
تو از این قصــه بی خبر باشی
من یه شهرم حـــــوالی دستات
تا نذارم که در به در باشـــــی
چَمـــــــدونم که راه می افــــتم
تو سـرانجام این سفــر می شی
تو یه راه ِ عجیــــب و طولانی
پشتِ پیچای پر خطــر می شی
سرزمینم که دســـــــت باد افتاد
بی هوایی که سر به راهت بود
ارتفاعـــی که کار دســــــتم داد
آخرین پله ی نگاهـــــــــت بود
چَمدونم که بی مســــــافر رفت
تا که با خاطـــــــرات بر گرده
پا به پای عذاب راهــــــــی شد
توی دست نجـــــــــات برگرده
من یه شـــــهرم حوالی دستات
تا که همســـایه ی خودت باشم
من به دنیـــــــــای تو رسیدم تا
شعر ِ روز تولــــــــــدت باشم
تو از این قصــه بی خبر باشی
من یه شهرم حـــــوالی دستات
تا نذارم که در به در باشـــــی
چَمـــــــدونم که راه می افــــتم
تو سـرانجام این سفــر می شی
تو یه راه ِ عجیــــب و طولانی
پشتِ پیچای پر خطــر می شی
سرزمینم که دســـــــت باد افتاد
بی هوایی که سر به راهت بود
ارتفاعـــی که کار دســــــتم داد
آخرین پله ی نگاهـــــــــت بود
چَمدونم که بی مســــــافر رفت
تا که با خاطـــــــرات بر گرده
پا به پای عذاب راهــــــــی شد
توی دست نجـــــــــات برگرده
من یه شـــــهرم حوالی دستات
تا که همســـایه ی خودت باشم
من به دنیـــــــــای تو رسیدم تا
شعر ِ روز تولــــــــــدت باشم
نظرات (۵)