دوباره پیله ی یادت تنیده است این بار
به گرد خاطره های دل رمیده قرار
گرفته است ز من تمام تابم را
خیال وسوسه های آن دوچشم خمار
به پیش محکمه ی نگاه تو هردم
به دل ز دست رفتن خود میکنم اقرار
گرفته ای ز دلم روزن نگاهت را
و راز هستی من را تو کرده ای انکار
همه حقیقت من هست خلاصه ای در تو
تو خود عمیق ترین حقیقتی انگار
تو بیکرانی دریا،منم همان ماهی
که شد به گفته ی سهراب آنچنان دچار
خطاست غزل سرودن به پیش چشمانت
تمام هستی شعر می دهد به من اخطار
شبیه واژه های پایانی غزل
به بند بند وجودم تو میشوی تکرار
به گرد خاطره های دل رمیده قرار
گرفته است ز من تمام تابم را
خیال وسوسه های آن دوچشم خمار
به پیش محکمه ی نگاه تو هردم
به دل ز دست رفتن خود میکنم اقرار
گرفته ای ز دلم روزن نگاهت را
و راز هستی من را تو کرده ای انکار
همه حقیقت من هست خلاصه ای در تو
تو خود عمیق ترین حقیقتی انگار
تو بیکرانی دریا،منم همان ماهی
که شد به گفته ی سهراب آنچنان دچار
خطاست غزل سرودن به پیش چشمانت
تمام هستی شعر می دهد به من اخطار
شبیه واژه های پایانی غزل
به بند بند وجودم تو میشوی تکرار
نظرات (۰)