همیشه میگفتی دوستت دارم ...لعنتی ...میخوامت ...اینو بفهم تکیه کلامت بود ..... کودن نبودم اما فهمیدنش سخت بود ......... فهمیدن چیزی که وجود نداره خیلی سخته ... گفتنه دوستت دارم وقتی که روح نداره ....مثه یه ادم مرده س که جون نداره ......تا کی میشه زنده جلوه ش بدی ؟...اخه ....هر روز که بگذره بوی تعفنش هوا رو پر میکنه و دیگه نمیشه نفس کشید مجبوری خاکش کنی.... ..بعدبشینی عزا داری کنی واسه عشقی که مرده گریه و زاری ......التماس و خواهش.........فایده نداره ........اون عشق مرده دیگه زنده نمیشه اخه از اولشم نبود ......مثه مانکنای پشت ویترین هرکاریشون کنی جون ندارن.........روح ندارن........حس ندارن........دل ندارن........شرف ندارن ......... وجدان ندارن خالیین....خالی .....خالی ..... مثه عشق تو .......مثه حرفای تو .....
مانکن
۱ دقیقه
۱۷۳
نظرات (۳)