یه ﺧﻮﻧﻪ ﯾﻪ ﺣﺼﺎﺭ ﺍﻣﻦ، ﯾﻪ ﺣﺲ ﺧﻮﺏ ﺗﺮ ﺑﯿﺎﺭ
ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺏ ِ ﻋﺎﺷﻘﺖ، ﺁﺟﺮ ﺭﻭ ﺁﺟﺮﺵ ﺑﺬﺍﺭ
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﺎﻕ ِ ﺳﻮﺕ ﻭ ﮐﻮﺭ، ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺮ ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ
ﺑﻪ ﺣﺲ ِ ﺧﻮﺏ ِ ﺑﻮﺩﻧﺖ، ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ِ ﺍﻣﻦ ِ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺭﯾﺸﻪ ﯼ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺷﮑﺴﺖ، ﺍﺯ ﮔﺮﯾﻪ ﺁﺏ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻩ
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﻡ، ﺟﻬﺎﻧﻢ ﺍﺯ ﺗﺒﺮ ﭘﺮﻩ
ﺧﻮﻧﻪ ﺭﻭ ﭘﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ، ﯾﻪ ﻗﺎﺏ ِ ﻋﮑﺲ ِ ﺑﯽ ﺗﭙﺸـ ...
ﯾﻪ ﺗﺨﺖ ِ ﺍﻣﻦ ِ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎ، ﺁﻏﻮﺵ ِ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﻡ ﺑﮑﺸـ ...
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﺎﻕ، ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻮﺍ، ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺮ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ِ ﻧﻮﺭ
ﺑﻪ ﻗﻬﻮﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺷﮑﺮ، ﯾﻪ ﺧﻮﺍﺏ ِ ﺧﻮﺵ ﯾﻪ ﺟﺎﯼ ﺩﻭﺭ
ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺪﻩ، ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ِ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﺪﻣـ ...
ﺗﻮ ﺧﺎﮎ ِ ﺧﻮﻧﻪ ﺭﯾﺸﻪ ﮐﻦ، ﺗﻮ ﺧﻮﺏ ﺑﺎﺷـ ... ﻣﻦ
ﺑﺪﻣـ ...
ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺏ ِ ﻋﺎﺷﻘﺖ، ﺁﺟﺮ ﺭﻭ ﺁﺟﺮﺵ ﺑﺬﺍﺭ
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﺎﻕ ِ ﺳﻮﺕ ﻭ ﮐﻮﺭ، ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺮ ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ
ﺑﻪ ﺣﺲ ِ ﺧﻮﺏ ِ ﺑﻮﺩﻧﺖ، ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ِ ﺍﻣﻦ ِ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺭﯾﺸﻪ ﯼ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺷﮑﺴﺖ، ﺍﺯ ﮔﺮﯾﻪ ﺁﺏ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻩ
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﻡ، ﺟﻬﺎﻧﻢ ﺍﺯ ﺗﺒﺮ ﭘﺮﻩ
ﺧﻮﻧﻪ ﺭﻭ ﭘﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ، ﯾﻪ ﻗﺎﺏ ِ ﻋﮑﺲ ِ ﺑﯽ ﺗﭙﺸـ ...
ﯾﻪ ﺗﺨﺖ ِ ﺍﻣﻦ ِ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎ، ﺁﻏﻮﺵ ِ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﻡ ﺑﮑﺸـ ...
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﺎﻕ، ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻮﺍ، ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺮ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ِ ﻧﻮﺭ
ﺑﻪ ﻗﻬﻮﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺷﮑﺮ، ﯾﻪ ﺧﻮﺍﺏ ِ ﺧﻮﺵ ﯾﻪ ﺟﺎﯼ ﺩﻭﺭ
ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺪﻩ، ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ِ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﺪﻣـ ...
ﺗﻮ ﺧﺎﮎ ِ ﺧﻮﻧﻪ ﺭﯾﺸﻪ ﮐﻦ، ﺗﻮ ﺧﻮﺏ ﺑﺎﺷـ ... ﻣﻦ
ﺑﺪﻣـ ...
نظرات (۱۴)