یه نوستالژی ساده (2)/ فرید آزاد

۱ دقیقه
۲۵۲
خبر
ما نمیخواستیم بخوابیم
وسط ظهر تابستون
موقع ی بازی ما باز
شده بود این خونه زندون
 
دلمون میخواست دوباره
نوبته  آبتنی باشه
یا که سهم خواهشامون
یه دونه بستنی باشه
 
با ملافه ها میونه
اتاقا نَنُو ببندیم
وقتی میخوریم زمینم
از ته دل باز بخندیم
 
با بالش ،کنج اتاقو
خونه های نو بسازیم
یه تلاش خیلی ساده
به همین بازی بنازیم
 
اما خونه توی خوابو
دل ما از غصه میسوخت
چش(م) تو چش(م) شدن با مامان
لبارو بدجوری میدوخت
 
صدای خُرخر بابا
تن آدم و میلرزوند
رویای بازی ،دم ظهر
اینجوری توو دل ما موند

فریدآزاد
۰

نظرات (۷)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
6 + 6 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود