با سلام خدمت خانم اختصاری عزیز و دوستان عزیزم
طبق قانون و برنامه ای که تکلیف شده باید یک ترانه در مورد زن،تحلیل فیلم و تحلیل یک کتاب در این جلسه نوشته بشه..
خوب من همیشه سعی میکنم که تکالیفم رو درست انجام بدم ولی این بار نتونستم در مورد زن ترانه ای بنویسم به جاش شعری نوشتم و به اصل زن پرداختم با این دیدگاه که جنس زن از همان اول یعنی دختر بودن با دید منفی مواجه بوده و مرد چه در نقش همسر چه در نقش پدر این نقش منفی رو خوب بازی کرده و در شعر من ،بی توجهی مرد خانواده به زن و به دختر بچه ای که تازه متولد شده این حقیقت تلخ رو در جملات دختر بچه به نمایش می گذارد....نمیدونم تا چه حد موفق بودم که تلخی این درد رو در تلخی واژه هام نشون بدم!!!!(بعد سعی میکنم شکل ترانه ایش رو بنویسم)
با صدای گریه آمدم از راه ،ماه تیر قصه پشیمانی ست
کاش در بطن ِ مادرم می مرد ،قصه ی خنده ای که پنهانی ست
دختری در میان گریه و آه در میان ِ نگاه رمز آلود
آمدم در این دیار غریب با صدای همیشه دردآلود
مردی در گوش من اذان می خواند حال ِ او اندکی پریشان بود
ذکر ِ الله بود بر لب ِ او،سایه اش چون همیشه نالان بود
می شنیدم هر آنچه که بود از صدای باد و گریه ای تبدار
این صدا صدای مادر بود بیصدا گشته بود او بیدار
مادرم اشک ریخت پنهانی، اشک ِ او رود شد به سینه ی شب
رنگ ِ رخسار ِ نالانش کرده شب را سپیده ی تب
پس کجاست سایه ی مردی که دم ِ گوش من اذان می خواند؟!
کاش او سایه نبود تا همیشه کنارِ ما می ماند
آه !تیر باز رسید به دلم همچو تیر ِ تیز رسید
گرمی هوای آغوشش به دلم حسرتی عجیب کشید
******************************************
تکلیف دوم:تحلیل داستانی از کتاب "کافه پاریس،مجموعه 18 داستان کوتاه از نویسندگان بزرگ"
شرط بندی از نوشته های آنتوان چخوف با ترجمه فروزان صاعدی
شرط بندی ، یک داستان کوتاه 8 صفحه ای است با دو شخصیت اصلی :پیرمرد بانکدار و مرد جوان 25 ساله وکیل
داستان حول این دو شخصیت و شرطی که ما بین این دو بسته می شود می گذرد ..زاویه دید داستان سوم شخص هست و اینجا نویسنده به مثال دوربین فیلمبرداری تمام وقایع و اتفاقات را به نمایش می گذارد...
شرط بندی بر سر بحثی اتفاق می افتد که پیر مرد بانکدار در یک مهمانی به راه می اندازد .بحث در مورد مجازات اعدام بود و اینکه این کار یک کار غیر اخلاقی و غیر انسانی است و باید حبس ابد در سراسر دنیا جایگزین اعدام شود....در نظر سنجی که بین مهمانان انجام می شود شخصیت اصلی داستان "مرد جوان 25 ساله" بیان می کند که هر دو این مجازات به یک نسبت غیر اخلاقی اند و اگر من مجبور به انتخاب یکی از آنها شوم حبس ابد را انتخاب می کنم چون:
"زنده ماندن بهتر از مرگ است"
این بیان نظر باعث بسته شدن شرطی بین مرد بانکدار و وکیل جوان می شود که وکیل در ازای دو میلیون ،15 سال تحت شدیدترین نظارت در حبس بماند:زندگی در یک اتاقک چوبی که حق عبور از درگاه آن را نداشت،حق نداشت روزنامه یا نامه ای دریافت کند،مردم را ببیند و صدای کسی را بشنود تنها راه ارتباطی او با دنیای بیرون پنجره کوچک تعبیه شده بر دیوار اتاقک بود ....تنها چیزی که مرد جوان می توانست داشته باشد یک آلت موسیقی بود و چند کتاب .....و کوچکترین تلاش از سوی وکیل برای نقض شرایط ،بانکدار را از قید پرداخت دو میلیون مبرا می کرد.
(پول بعد از تمام شدن 15 سال تحویل داده می شود)
...
در آخر داستان می خوانیم که مرد جوان بعد از گذشت 15 سال ،درست 5 ساعت قبل از موعد مقرر و به اتمام رسیدن زمان شرط طی دست نوشته ای خود را از دریافت پول محروم می کند و معامله را فسخ میکند و از انجا می گریزد....
حالاتی که نویسنده از مرد جوان به تصویر کشیده است بسیار زیبا و خواندنی است و در طول داستان خواننده دوست دارد که یک بند را چندین بار بخواند ..حالات جسمی و روحی مرد جوان با چنان مهارتی به تصویر کشیده شده که خواننده را به عمق داستان می برد و او را تا آخر داستان همراه می کند...آخر داستان همراه است با وارد شدن یک شوک بزرگ به خواننده داستان و دور از انتظار و بهت خواننده را به همراه دارد...
هر داستانی حرفی برای زدن دارد و رازی درون خود دارد و این خواننده داستان است که باید رمز این داستان را بگشاید ...رمزی که در این داستان نهفته است درک مفهوم آزادی است و اصل انسانیت و آنچه او در طول زندگی به دست میاورد....انسان در این داستان به مثابه یک موجود متفکر مطرح شده که گاه اصل خود را زیر سوال می برد و برای اینکه راز زندگی را بفهمد باید زندگی را با تمام وجود درک کند...
جمله که مرد جوان 25 ساله بعد از گذشت 15 سال بر زبان میاورد در سن 40 سالگی این جمله است که می گوید:
"در حیرتم که شما انسانها بهشت را با زمین معامله می کنید..نمی توانم شما را درک کنم"
امیدوارم تونسته باشم درک خودم از داستان رو به خوبی بیان کرده باشم تا در حق داستان و آنتوان چخوف و صد البته وکیل داستان اجحاف نکرده باشم..
این مطلب رو بگم که این داستان دید من رو به زندگی کاملا تغییر داد..
قول میدم متن کاملش رو بنویسم و توی انجمن بزارم تا همگی دوستان عزیزم ازش استفاده کنند.
**********************************
در مورد فیلم هم بگم که من باز هم یک فیلم تاریخی رو دیدم ...سلیمان و ملکه سبا
بسیار جذاب بود...حادثه ای تاریخی و یک واقعیت حکومتی-دینی -عشقی به تصویر کشیده شده که عشقی که ملکه سبا به سلیمان در وجود خود حس میکنه مانع از انجام مسئولیتی داره که فرعون به او محول کرده است....در حقیقت این فیلم در لایه هایی که داره انسان رو از تمامی زوایا نشان میده...حالتی که او در پیشگاه خدا داره..حالتی که باعث میشه از خدا دور بشه...حسی که باعث میشه این انسان آلوده به گناه دوباره برگرده به سمت خالق خودش...
بگذریم از صحنه هایی که خوشایند نبود اگر از دید مخاطب و بیننده این فیلم مطالبی عنوان بشه این هست که من بیینده با دیدن این فیلم نکته ای رو درک کردم و اون این بود که انسان در هر مقامی که باشه و هر خطا و اشتباهی که داشته باشه باید جرأت اعتراف و اقرار به گناهش رو داشته باشه چون در این حالت است که درهای رحمت و بخشش خداوند به روی او باز میشه و او زیر سایه خداوندی پناه می گیره...خداوند انسان های جسور رو دوست داره..
دیالوگی به یاد ماندنی از سلیمان:
"برای قضاوت باید در موقعیت حادثه قرار گرفت"
طبق قانون و برنامه ای که تکلیف شده باید یک ترانه در مورد زن،تحلیل فیلم و تحلیل یک کتاب در این جلسه نوشته بشه..
خوب من همیشه سعی میکنم که تکالیفم رو درست انجام بدم ولی این بار نتونستم در مورد زن ترانه ای بنویسم به جاش شعری نوشتم و به اصل زن پرداختم با این دیدگاه که جنس زن از همان اول یعنی دختر بودن با دید منفی مواجه بوده و مرد چه در نقش همسر چه در نقش پدر این نقش منفی رو خوب بازی کرده و در شعر من ،بی توجهی مرد خانواده به زن و به دختر بچه ای که تازه متولد شده این حقیقت تلخ رو در جملات دختر بچه به نمایش می گذارد....نمیدونم تا چه حد موفق بودم که تلخی این درد رو در تلخی واژه هام نشون بدم!!!!(بعد سعی میکنم شکل ترانه ایش رو بنویسم)
با صدای گریه آمدم از راه ،ماه تیر قصه پشیمانی ست
کاش در بطن ِ مادرم می مرد ،قصه ی خنده ای که پنهانی ست
دختری در میان گریه و آه در میان ِ نگاه رمز آلود
آمدم در این دیار غریب با صدای همیشه دردآلود
مردی در گوش من اذان می خواند حال ِ او اندکی پریشان بود
ذکر ِ الله بود بر لب ِ او،سایه اش چون همیشه نالان بود
می شنیدم هر آنچه که بود از صدای باد و گریه ای تبدار
این صدا صدای مادر بود بیصدا گشته بود او بیدار
مادرم اشک ریخت پنهانی، اشک ِ او رود شد به سینه ی شب
رنگ ِ رخسار ِ نالانش کرده شب را سپیده ی تب
پس کجاست سایه ی مردی که دم ِ گوش من اذان می خواند؟!
کاش او سایه نبود تا همیشه کنارِ ما می ماند
آه !تیر باز رسید به دلم همچو تیر ِ تیز رسید
گرمی هوای آغوشش به دلم حسرتی عجیب کشید
******************************************
تکلیف دوم:تحلیل داستانی از کتاب "کافه پاریس،مجموعه 18 داستان کوتاه از نویسندگان بزرگ"
شرط بندی از نوشته های آنتوان چخوف با ترجمه فروزان صاعدی
شرط بندی ، یک داستان کوتاه 8 صفحه ای است با دو شخصیت اصلی :پیرمرد بانکدار و مرد جوان 25 ساله وکیل
داستان حول این دو شخصیت و شرطی که ما بین این دو بسته می شود می گذرد ..زاویه دید داستان سوم شخص هست و اینجا نویسنده به مثال دوربین فیلمبرداری تمام وقایع و اتفاقات را به نمایش می گذارد...
شرط بندی بر سر بحثی اتفاق می افتد که پیر مرد بانکدار در یک مهمانی به راه می اندازد .بحث در مورد مجازات اعدام بود و اینکه این کار یک کار غیر اخلاقی و غیر انسانی است و باید حبس ابد در سراسر دنیا جایگزین اعدام شود....در نظر سنجی که بین مهمانان انجام می شود شخصیت اصلی داستان "مرد جوان 25 ساله" بیان می کند که هر دو این مجازات به یک نسبت غیر اخلاقی اند و اگر من مجبور به انتخاب یکی از آنها شوم حبس ابد را انتخاب می کنم چون:
"زنده ماندن بهتر از مرگ است"
این بیان نظر باعث بسته شدن شرطی بین مرد بانکدار و وکیل جوان می شود که وکیل در ازای دو میلیون ،15 سال تحت شدیدترین نظارت در حبس بماند:زندگی در یک اتاقک چوبی که حق عبور از درگاه آن را نداشت،حق نداشت روزنامه یا نامه ای دریافت کند،مردم را ببیند و صدای کسی را بشنود تنها راه ارتباطی او با دنیای بیرون پنجره کوچک تعبیه شده بر دیوار اتاقک بود ....تنها چیزی که مرد جوان می توانست داشته باشد یک آلت موسیقی بود و چند کتاب .....و کوچکترین تلاش از سوی وکیل برای نقض شرایط ،بانکدار را از قید پرداخت دو میلیون مبرا می کرد.
(پول بعد از تمام شدن 15 سال تحویل داده می شود)
...
در آخر داستان می خوانیم که مرد جوان بعد از گذشت 15 سال ،درست 5 ساعت قبل از موعد مقرر و به اتمام رسیدن زمان شرط طی دست نوشته ای خود را از دریافت پول محروم می کند و معامله را فسخ میکند و از انجا می گریزد....
حالاتی که نویسنده از مرد جوان به تصویر کشیده است بسیار زیبا و خواندنی است و در طول داستان خواننده دوست دارد که یک بند را چندین بار بخواند ..حالات جسمی و روحی مرد جوان با چنان مهارتی به تصویر کشیده شده که خواننده را به عمق داستان می برد و او را تا آخر داستان همراه می کند...آخر داستان همراه است با وارد شدن یک شوک بزرگ به خواننده داستان و دور از انتظار و بهت خواننده را به همراه دارد...
هر داستانی حرفی برای زدن دارد و رازی درون خود دارد و این خواننده داستان است که باید رمز این داستان را بگشاید ...رمزی که در این داستان نهفته است درک مفهوم آزادی است و اصل انسانیت و آنچه او در طول زندگی به دست میاورد....انسان در این داستان به مثابه یک موجود متفکر مطرح شده که گاه اصل خود را زیر سوال می برد و برای اینکه راز زندگی را بفهمد باید زندگی را با تمام وجود درک کند...
جمله که مرد جوان 25 ساله بعد از گذشت 15 سال بر زبان میاورد در سن 40 سالگی این جمله است که می گوید:
"در حیرتم که شما انسانها بهشت را با زمین معامله می کنید..نمی توانم شما را درک کنم"
امیدوارم تونسته باشم درک خودم از داستان رو به خوبی بیان کرده باشم تا در حق داستان و آنتوان چخوف و صد البته وکیل داستان اجحاف نکرده باشم..
این مطلب رو بگم که این داستان دید من رو به زندگی کاملا تغییر داد..
قول میدم متن کاملش رو بنویسم و توی انجمن بزارم تا همگی دوستان عزیزم ازش استفاده کنند.
**********************************
در مورد فیلم هم بگم که من باز هم یک فیلم تاریخی رو دیدم ...سلیمان و ملکه سبا
بسیار جذاب بود...حادثه ای تاریخی و یک واقعیت حکومتی-دینی -عشقی به تصویر کشیده شده که عشقی که ملکه سبا به سلیمان در وجود خود حس میکنه مانع از انجام مسئولیتی داره که فرعون به او محول کرده است....در حقیقت این فیلم در لایه هایی که داره انسان رو از تمامی زوایا نشان میده...حالتی که او در پیشگاه خدا داره..حالتی که باعث میشه از خدا دور بشه...حسی که باعث میشه این انسان آلوده به گناه دوباره برگرده به سمت خالق خودش...
بگذریم از صحنه هایی که خوشایند نبود اگر از دید مخاطب و بیننده این فیلم مطالبی عنوان بشه این هست که من بیینده با دیدن این فیلم نکته ای رو درک کردم و اون این بود که انسان در هر مقامی که باشه و هر خطا و اشتباهی که داشته باشه باید جرأت اعتراف و اقرار به گناهش رو داشته باشه چون در این حالت است که درهای رحمت و بخشش خداوند به روی او باز میشه و او زیر سایه خداوندی پناه می گیره...خداوند انسان های جسور رو دوست داره..
دیالوگی به یاد ماندنی از سلیمان:
"برای قضاوت باید در موقعیت حادثه قرار گرفت"
نظرات (۳)