این آخرین ترانه ی منه ، ترانه گاه من ترک خورده ،
تمام واژه هامو گم کردم ، دلم دوباره غم دراورده..
دلم دوباره سخت گریونه ، یه حس و حال مبهمی دارم ،
اسیر بی قراری محضم ، خودم رو از خودم طلبکارم..
برام تحملش یه کم سخته ، ببینم این منم که افتادم ،
رفیق راه و چاه دیروزم ، که از خودم جهانو پر دادم..
پر از شروع حس پایانم ، از اولم یه اشتبا بودم ،
به جز خدا کسی نفهمیدم ، من اولین غم خدا بودم..
نگاه من تلألؤ بغضه ، محاله شب به رنگ فردا شه ،
بهم کتاب غصه نازل شد ، رسالتم مبارکم باشه....ن
تمام واژه هامو گم کردم ، دلم دوباره غم دراورده..
دلم دوباره سخت گریونه ، یه حس و حال مبهمی دارم ،
اسیر بی قراری محضم ، خودم رو از خودم طلبکارم..
برام تحملش یه کم سخته ، ببینم این منم که افتادم ،
رفیق راه و چاه دیروزم ، که از خودم جهانو پر دادم..
پر از شروع حس پایانم ، از اولم یه اشتبا بودم ،
به جز خدا کسی نفهمیدم ، من اولین غم خدا بودم..
نگاه من تلألؤ بغضه ، محاله شب به رنگ فردا شه ،
بهم کتاب غصه نازل شد ، رسالتم مبارکم باشه....ن
نظرات (۸)