مغرورِ من ، دیوونه می کنه منو ، اون هاله های سیاهِ ریملت
همرنگ شده با چشمای مشکیت ، روی صورتِ قرصِ ماهِ کاملت
برق روی لبات گرفته لبامو ، هر دفعه ای که روبروی من بودی
روزا غروب می کنه خورشیدِ من ، پشت شیشه های مارکدارِ دودی
موهات هزار خوشه گندم طلاس ، که موجش می خوره به ساحلِ شونت
به خونِ دلِ صدتا عاشق آلوده اس ، اون رژی که می کشی روی گونت
آخه چرا گوش می دی به حرفای ، اون ابروهای باریک شیطونیت
یه دنیا احساسِ ساده و معصوم ، چن ساله بی دلیل شدن زندونیت
هر جوری که باشی فرشته ی منی ، تا ابد تو خورشید ِ این خونه ای
هزار بار گفتم و باورت نشد ، تو همه ی دنیای این دیوونه ای
همرنگ شده با چشمای مشکیت ، روی صورتِ قرصِ ماهِ کاملت
برق روی لبات گرفته لبامو ، هر دفعه ای که روبروی من بودی
روزا غروب می کنه خورشیدِ من ، پشت شیشه های مارکدارِ دودی
موهات هزار خوشه گندم طلاس ، که موجش می خوره به ساحلِ شونت
به خونِ دلِ صدتا عاشق آلوده اس ، اون رژی که می کشی روی گونت
آخه چرا گوش می دی به حرفای ، اون ابروهای باریک شیطونیت
یه دنیا احساسِ ساده و معصوم ، چن ساله بی دلیل شدن زندونیت
هر جوری که باشی فرشته ی منی ، تا ابد تو خورشید ِ این خونه ای
هزار بار گفتم و باورت نشد ، تو همه ی دنیای این دیوونه ای
نظرات (۰)