منم وودکای لامصب

۱ دقیقه
۲۶۸
خبر
هنوز هم پرسه ی اشکم ، تمامِ لحظه های شب
تو درگیرِ یه آغوشی ، منم وودکای لامصّب
 
چه آسون سر بریدی تو ، تمومِ خاطراتت رو
بشین و گوشاتو وا کن ، تو این کابوس همپا شو
 
کنارش تخت می خوابی ، از این افکار بیزارم
من و یک شیشه ی خالی ، کنارش مست بیدارم
 
شب و ترسیمِ چشم تو ، تو یک نقطه روی دیوار
نگاه مات و پر حسرت ، بازم لب بوسه ی سیگار
 
من و کابوس اون لحظه ، تمومِ روزای هفته م
که ترکم کردی و رفتی ، که درکت کردم و رفتم
 
گذشتِ زندگیم بی تو ، شده تکرار اشک و درد
صلیبِ مرگ می کوبه ، روی ویرونه ی یک مرد
 
یا پر می گیرم از پیله ، همه بی تابیا می رن
یا یک تیغ رهایی بخش ، می رقصه رو رگای تن
۰

نظرات (۵)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
4 + 2 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود