تو خود سپیده ای
نگاه خسته اي نباش كه چشم براه جاده هاست
تقويم كهنه رونخون ، تازه شروع ماجراست
شعله بكش تا آسمون ، بسوزون هرچی خاطرست
باور کن این نمایشه ، که انتهاش یه فاتِحَست
اميد زندگي بده به هر نفس بريده اي
سياهيِ شبُ نبين كه تو خودِ سپيده اي
سيرابشُ از تشنگي ، خسته نشو صبور باش
اگه نموندش همنفس تا آخرش مغرور باش
ريشه كن تودل خاك ، جوونه از عشق بکار
غم اگه دنیاتُ گرفت ، خندتُ یادگار بذار
محمدرضا هدایتی
نگاه خسته اي نباش كه چشم براه جاده هاست
تقويم كهنه رونخون ، تازه شروع ماجراست
شعله بكش تا آسمون ، بسوزون هرچی خاطرست
باور کن این نمایشه ، که انتهاش یه فاتِحَست
اميد زندگي بده به هر نفس بريده اي
سياهيِ شبُ نبين كه تو خودِ سپيده اي
سيرابشُ از تشنگي ، خسته نشو صبور باش
اگه نموندش همنفس تا آخرش مغرور باش
ريشه كن تودل خاك ، جوونه از عشق بکار
غم اگه دنیاتُ گرفت ، خندتُ یادگار بذار
محمدرضا هدایتی
نظرات (۰)