بی صبرانه منتظر شنیدن انتقاداتونم ❤️
مــــِــــنــــــهــــــایِ تـــــــــــــو 😢
از تو صدایی نیست اینجا بی صدا می شم
من توو سکوتت لال می شم بغض می گیرم
تو بی دلیل از من جدا شدی به آسونی
اما من هر شب با هدف واسه تو می میرم
توو این حوالی بغض ابری کرده دنیامو
با خلوتم توو تخت خواب هر شب هم آغوشم
ترجیح می دم حس کنم نزدیکمی حتی
واست دوباره پیرهن دلخواتُ می پوشم
بعد تو کابوسای من دنباله دار می شن
حس می کنم تنهاترین تنهای این خونم
بی تو گره خوردم به تخت خواب چوبیمون
عکست رو به دیوار رو به روم می چسبونم
محدود میشه دیدِ من به قاب عکس تو
تشخیص می دم چهرتُ توو این همه گیجی
شب زنده داری می کنم ، تا صبح بی خوابم
زندگی مِنهایِ تو یعنی مرگِ تدریجی
-----------------------------------------------
ترجیح بند :
هم مرز بودم با جهنم توو شبایی
که با تبت دنیای من بی تاب می شد
دنبال می کردم نفس هاتُ از اینجا
وقتی هوا هم بعد تو نایاب می شد
همدست بودی با سکوتِ تلخِ خونه
وقتی که دستاتُ ازم تحریم کردی
نبض نفسهام کُند می زد ، دور بودی
تو مرگُ رو این زندگی تقسیم کردی
-----------------------------------------------
مِنهایِ تو یعنی من و تنهایی هرشب
گوش کردن آهنگ هایی که تو دوس داری
آلبوم عکسای قدیمی رو مرور کردن
مِنهایِ تو یعنی یه مشت کارای تکراری
خسته کننده س زندگی اینجا توو این خونه
توو بی هوایی هات ، تنفس کردنم سخته
وابستگی دارم بهت ، درگیرتم اما
نیستی خیالت با من اینجا روی این تخته
این زندگی تکرار میشه بعد تو هر شب
زنجیر می شم به همین رویای پوشالی
من گیر کردم بین برگشتت به این خونه
یا دل سپردن به همین آینده ی خالی
تَرانه سُرا : فرجام خیراللّهی
مــــِــــنــــــهــــــایِ تـــــــــــــو 😢
از تو صدایی نیست اینجا بی صدا می شم
من توو سکوتت لال می شم بغض می گیرم
تو بی دلیل از من جدا شدی به آسونی
اما من هر شب با هدف واسه تو می میرم
توو این حوالی بغض ابری کرده دنیامو
با خلوتم توو تخت خواب هر شب هم آغوشم
ترجیح می دم حس کنم نزدیکمی حتی
واست دوباره پیرهن دلخواتُ می پوشم
بعد تو کابوسای من دنباله دار می شن
حس می کنم تنهاترین تنهای این خونم
بی تو گره خوردم به تخت خواب چوبیمون
عکست رو به دیوار رو به روم می چسبونم
محدود میشه دیدِ من به قاب عکس تو
تشخیص می دم چهرتُ توو این همه گیجی
شب زنده داری می کنم ، تا صبح بی خوابم
زندگی مِنهایِ تو یعنی مرگِ تدریجی
-----------------------------------------------
ترجیح بند :
هم مرز بودم با جهنم توو شبایی
که با تبت دنیای من بی تاب می شد
دنبال می کردم نفس هاتُ از اینجا
وقتی هوا هم بعد تو نایاب می شد
همدست بودی با سکوتِ تلخِ خونه
وقتی که دستاتُ ازم تحریم کردی
نبض نفسهام کُند می زد ، دور بودی
تو مرگُ رو این زندگی تقسیم کردی
-----------------------------------------------
مِنهایِ تو یعنی من و تنهایی هرشب
گوش کردن آهنگ هایی که تو دوس داری
آلبوم عکسای قدیمی رو مرور کردن
مِنهایِ تو یعنی یه مشت کارای تکراری
خسته کننده س زندگی اینجا توو این خونه
توو بی هوایی هات ، تنفس کردنم سخته
وابستگی دارم بهت ، درگیرتم اما
نیستی خیالت با من اینجا روی این تخته
این زندگی تکرار میشه بعد تو هر شب
زنجیر می شم به همین رویای پوشالی
من گیر کردم بین برگشتت به این خونه
یا دل سپردن به همین آینده ی خالی
تَرانه سُرا : فرجام خیراللّهی
نظرات (۲)