فرشته علی اکبری (جلسه 1)

چقد سخته که تو دنیامی و من
فقط یه دوست واسه تنهاییات شم 
بگی دوریم چقد حیف که نمیشه
لالایی واسه این بیخوابیات شم  
...
چی میشه شب تو روایاهات بیام که
دوباره شکل من یادت بیافته
نمیخوام ازتو و ذهنت جدا شم
اینه حرفی که دل هر لحظه گفته
...
یه کم را که  نمیتونه دلیل شه
من و تو باید اون دیوونه باشیم
باید عاشق بشیم و راستی راستی
بریم و توی یه افسانه جا شیم
...
کی میگه عاشقی توی کتاباس؟
کتابا رو همین آدم نوشته
یکی مثل من و تو بوده جونم
که از سختیه این روزا گذشته
...
چی میشه شب تو رویاهات بیام که؟
بدونی چش(م )رو با یادت می بندم
بدونی جز خیال با تو بودن
به هیچ فیلم و کتابی نمی خندم  تموم لحظه هامو توی دردم
...                                    
نمیخوام اینجوری باشه که شاید
از اون دوستای سالی یه بارت شم
مث فامیل دور احوال بپرسی
شبیه اون که بوده هم کارت شم
92/1/15

خب ... من، مهمونی، تو ...  نمیخوام واست غریبه یا حتی یه دوست دور باشم... این مضمون ترانه رو برداشت کردم از مهمونی و گردش و ..  که گفتین بریم
کتاب نخوندم، فیلم هم .. مسافرت بودیم
اون دوتا مصرع پر رنگ رو میخواستم عوض کنم هنوز وقت نشده فک کنم
و این که حس میکنم جای بعضی بندها شاید باید عوض شه!
خوشحال میشم نظرتون بگین