مچاله می شدیم ،شبیه غزل بی وزنی
مچاله!مثل همه شعر های نیمه تمام
درون زندگی که هر لحظه اش ورق خوردیم
که گم شدیم لای ورق های دفتری بی نام
که باد هم نشنود،که نشنوند صدامان را
که نیاید پرنده ای!که بنشیند بر بام
که گریه شویم!وسط خط خطی هامان
که بچشند قافیه ها زهر و درد از جام
که بغض کنیم به پردردی واژه ها از درد
که با اشک برسانیم شعر را به سرانجام
مچاله!مثل همه شعر های نیمه تمام
درون زندگی که هر لحظه اش ورق خوردیم
که گم شدیم لای ورق های دفتری بی نام
که باد هم نشنود،که نشنوند صدامان را
که نیاید پرنده ای!که بنشیند بر بام
که گریه شویم!وسط خط خطی هامان
که بچشند قافیه ها زهر و درد از جام
که بغض کنیم به پردردی واژه ها از درد
که با اشک برسانیم شعر را به سرانجام
نظرات (۰)