فراسو

۱ دقیقه
۳۹۸
شعر
هی درد می کشم
هی درد می کشم
چه بی انتهاست این کشیدن و کشتن
کشندگان دردیم
و
زنده شوندگان در درد
در باغچه خانه من هم گل می روید
ممنوعه ام من
میوه ممنوعخ ام من
بو کن مرا
به عذاب راندن
به عقوبت ماندن
در فراسویی که آنسویش سویی نیست
کور است و تاریک
روشنی
چشمان توست
در رویش باغچه ممنوعه
۰

نظرات (۲)

Ctrl+Enter برای ارسال سریع ۰ / ۲۰٬۰۰۰
6 + 6 = ?

نظر شما پس از تایید نمایش داده می‌شود