سرما (بخش اول)
برف ديشب خوب غوغا كرده بود
دامنش را هر كجا وا كرده بود
سوز و بادي لاي در، وزوز كنان
بوته بر گلهاي خود «ها» كرده بود
هر درختي جامه ي احرام داشت
دستها را سوي بالا كرده بود
آسمان با ابر در آغوش هم
صحنه اي مستانه پيدا كرده بود
باغ ،خاري را به جرم خارهاش
باز تبعيد به صحرا كرده بود
تشنه تر هم از همه خورشيد بود
خواهش يك قطره دريا كرده بود
جاده در زير لحافي سرد،خواب
خواهش از خورشيد ،گرما كرده بود
ابر هم قصد عزيمت زين مكان
با بليط باد فردا كرده بود
كفتري در آسمان پرواز كرد
آسمان را باز زيبا كرده بود
كوه ،از سرماي بي حد وحساب
پاي خود را در زمين جا كرده بود
باد هر آن پر هياهو در عبور
هاي و هويي تازه بر پا كرده بود
***
نظرات (۵)