ببند شاعر دهانت را
که از شهد کلام تو
به کام تلخ این مردم
عسل شاید نمی شنید
قلم از دست خود بنداز
کرو کورند
همه اینجا
تو از درد همین مردم
قلم چون تیر آرش
در کمان داری
ولیکن
مردمان
دودی
شهر تو بسیارند
در این دم کرده
دودستان
تو خواهی
مردو
یارانت
همین هایی
که تو
از دردو
از اندوهشان
چه نفرینها به شب کردی
ترا در بهت چشمانت
مسیحانه
به جمع و ضرب
چوبستان
تکفیرت
بیاویزند
تو را
با مریم شعرت نمی خواهند
ببین شاعر
قلم های تو بسیارند
که چون هیزم
بسوزاند
تنت را
ببند شاعر دهانت را
همه کورو کرند اینجا
که از شهد کلام تو
به کام تلخ این مردم
عسل شاید نمی شنید
قلم از دست خود بنداز
کرو کورند
همه اینجا
تو از درد همین مردم
قلم چون تیر آرش
در کمان داری
ولیکن
مردمان
دودی
شهر تو بسیارند
در این دم کرده
دودستان
تو خواهی
مردو
یارانت
همین هایی
که تو
از دردو
از اندوهشان
چه نفرینها به شب کردی
ترا در بهت چشمانت
مسیحانه
به جمع و ضرب
چوبستان
تکفیرت
بیاویزند
تو را
با مریم شعرت نمی خواهند
ببین شاعر
قلم های تو بسیارند
که چون هیزم
بسوزاند
تنت را
ببند شاعر دهانت را
همه کورو کرند اینجا
نظرات (۵)