دفتر اشعار مرا پاره کن
یاد ز روزی که گذشته مکن
تا که فراموش شود هرچه بود
غصه ما تلخ ترین غصه بود
قصه ای از رنگ فریب و دروغ
خانه ام از رنگ تو شد بی فروق
زن بخدا مظهر شیطان توئی
سنگ به آئینه پیمان توئی
آمدی و بی سرو سامان شدم
خاک شدم دست به دامان شدم
عشق تو شد کفر من و دین من
چشم و لبت آیه و آئین من
گفتمش از من نکند بگذری
غشق بلا خیز نبود سرسری
در نظرم تو از خدا بهتری
دق بکند از هین همه کمتری
گفت که عهد با دل و جان بسته ام
این همه زیبا ولی خسته ام
کار مرا نیست که جایی روم
آب بیایم و حبابی روم
روز غمش را گره بر شب زدم
بر لب او بوسه لبالب زدم
عشق و عطش داشت و سیراب شد
عشق چو شمعش به شبی آب شد
سیر شدو رفت کناری نشست
سنگ بدستش و چراغی شکست
کور شد آن عهد و وفائی که بست
رفت به پیش کس دیگر نشست
یاد ز روزی که گذشته مکن
تا که فراموش شود هرچه بود
غصه ما تلخ ترین غصه بود
قصه ای از رنگ فریب و دروغ
خانه ام از رنگ تو شد بی فروق
زن بخدا مظهر شیطان توئی
سنگ به آئینه پیمان توئی
آمدی و بی سرو سامان شدم
خاک شدم دست به دامان شدم
عشق تو شد کفر من و دین من
چشم و لبت آیه و آئین من
گفتمش از من نکند بگذری
غشق بلا خیز نبود سرسری
در نظرم تو از خدا بهتری
دق بکند از هین همه کمتری
گفت که عهد با دل و جان بسته ام
این همه زیبا ولی خسته ام
کار مرا نیست که جایی روم
آب بیایم و حبابی روم
روز غمش را گره بر شب زدم
بر لب او بوسه لبالب زدم
عشق و عطش داشت و سیراب شد
عشق چو شمعش به شبی آب شد
سیر شدو رفت کناری نشست
سنگ بدستش و چراغی شکست
کور شد آن عهد و وفائی که بست
رفت به پیش کس دیگر نشست
نظرات (۱)