چند وقتی می شود که سهمم از عشق تو بیماری است
من اسیر قصه لیلی، سکوتم هم خود آزاری است
ترس مرگ و زندگی، تبخیر می سازد وجودم را
مثل یک بچه، که تنها ترسش از خوابش، شب ادراری است
گریه های ممتد و خوابای تکراری چقد سخت اند
باز "تنها می شوم" تعبیر این کابوس تکراری است
این غزل را من نوشتم تار مرا باور کنی
اما تو تصور می کنی اشعار من از روی بیکاری است
من اسیر قصه لیلی، سکوتم هم خود آزاری است
ترس مرگ و زندگی، تبخیر می سازد وجودم را
مثل یک بچه، که تنها ترسش از خوابش، شب ادراری است
گریه های ممتد و خوابای تکراری چقد سخت اند
باز "تنها می شوم" تعبیر این کابوس تکراری است
این غزل را من نوشتم تار مرا باور کنی
اما تو تصور می کنی اشعار من از روی بیکاری است
نظرات (۳)