دل بستم به يك دنيا فاصله
شايدم فاصله نبود
غرور بود
حقارت بود
كاش منِ شمعِ ديوانه
سوختنم ارزشي داشت
پروانه ، پروانه نبود
من پر پر شدم
غوغايي در دلم برپاست هنوز
شور عشقي در دلم برجاست هنوز
باختم به غرور و دل ساده ام
شكستم در خود ، براي دروغ ساده اش
عشق بودو ، خانه اي بود به نام قلب
كس ندانست قدر ميخانه ، دل من
نظرات (۲)