اون شب ازسکوت تو خونه داغون شده بود
چشم من از اون سکوت گریه بارون شده بود
توی اون برزخ تلخ ، تو هجوم دردِ ترس
تو نبود عشق تو ، مردن آسون شده بود
شب ستاره ای نداشت ، مثل چشمات بی فروغ
بغض مهتاب قدِّ شب ، لحظه ویرون شده بود
فکر رفتن تو سرت کوچه اسمتو می خوند
یه صدا تو گوش من ، غم غزل خون شده بود
وقتی تو خواستی بری دنیا آخرش رسید
قصه مون آخرشو به تو مدیون شده بود
یه در باز رو به روم قاب عکسمون رو میز
رفتی و تو دل من غصه مهمون شده بود
یه نفر تو کوچمون داره ساده میگذره
که به دستش عشقمون ساده مدفون شده بود
وحید اسماعیل دخت
نظرات (۱۵)