بشنو غزلی از این حوالی
از بنده پرت لا ابالی
از من که بریدم از نگاهت
خود را زده ام به بی خیالی
هر روز پر از هوای دردم
در وسعت این اتاق خالی
بدبخت تر ازآدم و حوا
دندان زده ام به سیب کالی
باید که ببینمت خدایا !!!
باید که بدانم به چه حالی
از بنده پرت لا ابالی
از من که بریدم از نگاهت
خود را زده ام به بی خیالی
هر روز پر از هوای دردم
در وسعت این اتاق خالی
بدبخت تر ازآدم و حوا
دندان زده ام به سیب کالی
باید که ببینمت خدایا !!!
باید که بدانم به چه حالی
نظرات (۵)