حقیقتن دروغـــــی
عیــن خـــودِ تقلــــب
یه استتـــارِ روشـن
رو شبِ بی تعصب
تو رنگ سایـه بـــودی
یه رنگ مات ومرده
آتـــیـش بــی شــــراره
خورشید سرسپرده
یه سنگ زدی به مهتاب
شب پــره پاش قلــم شد!
یــه آسمــــون ستـــاره
ازشب قصــه کــم شد!
توو قحــط نــوروشیشــه
آیینـــه رو شکـــونــدی
رو نعـــشِ ماهِ پـــاره
ستاره رو سوزوندی
یه تیــرکمــون پروندی
بــه لــونــه ی پــرنـــده
مرثیـه خون شب شد
کفتــرِجوجه مــــرده
از این شـبِ برهنــه
ستــاره ها رو چیـدی
تونبض کوچه ی لخت
سایه رو سر بریدی
ســردار جنگ سردی
سـالار ظلــم و بیــداد
شبیه یک مترسـک
شاهی که تاجش افتاد
اما دیگــه مهـّم نیست
اون بت سنگی شکست
نه خـواهـــشِ محبــت
نه نفرتی به دل هست
اونهمه قهرو آشتی
احساسمو سوزونده
قـــلاف کــن کمــونو
تیــری برات نمـونده
تابستان 1387
نظرات (۹)