سلام راستش خیلی دوست دارم که یک بخش آموزشی اضافه بشه به مبحث موسیقی اما باید نظر دوستان رو هم پرسید که آیا موافق هستند وحوصله اینجور مباحث رو دارند واساسا انجمن جای این بحث هست یا نه بسم ا... دوستان نظر خودشون رو اعلام کنند. اما برای آزمایش قسمتی رو قرار می دم با عنوان گستره صدای انسان برگرفته از کتاب پوزولی آموزش سلفژ
صوت هاي انساني را مي توان در شش دسته ، طبقه بندي كرد: صوت هاي زنانه كه شامل سپرآنو، متسوسپرآنو، و كنترآلتواست ، و صوت هاي مردان كه شامل تنر ، باريتن وباس مي باشد. در خوانندگي كر، صوت هاي مياني هر گروه (متسوسپرانو و باريتن) را حذف مي كنند). جنس صدا ووسعت صدا مقوله اي متفاوت است گاهي مواقع ديده ميشود جنس صداي يك خواننده باس است اما آن خواننده وسعتي بالاتر از وسعت باريتن دارد. در واقع هميشه جنس صداي يك خواننده ملاك تعيين وسعت صداي او نيز نخواهد بود . خواننده فقيد پاوارتي از كساني بود كه وسعت صداي شگفت آوري داشت فراي تقسيم بندي هاي معمول كه ذكر شد.
طبقه بندي تاريخي صوت انسان
1 . سپرانو (Soprano): كلمه ايتاليايي سپرآنو، از واژه سپرآ (Sopra)، به معني بالا، بيشتر ، برتر و مافوق مشتق شده است. در موسيقي به بالاترين صوت زنان( و يا مرداني كه صوت زنانه ايجاد مي كنند)، در خوانندگي كر اطلاق مي شود.امروزه معمولاً به صوت سپرآنوي كودكان ، Treble، به معني صوتي زير و تيز گفته مي شود.سپرآنوي مردان كه كاستراتو (Castrato) _ به معني اخته شده شده _ ناميده مي شود، در اپرا و موسيقي كليسا در قرن 17 م . و 18 م.، به كار مي رفته است. با اخته كردن مردان ، پيش از بلوغ ، صوت سپرآنو و يا كنترآلتوي مردانه ايجاد مي كردند. در اپرآهاي ايتاليايي ، در قرن 17 م . و 18 م.، توانسته بودند صوتي درخشان، منعطف و با احساس ايجاد كنند.
2. متسو سپرآنو(Mezzo-Soprano): متسو سپرآنو يا نيمه سوپرآنو (Half-Soprano)، به صوت مياني زنان (و يا مرداني كه صوت زنانه ايجاد مي كنند)، بين سپرآنو و كنتر آلتو اطلاق مي شود. بيش تر نقش هاي اپرايي كه براي سپرانو نوشته شده اند، آوازهايي سنتي بودند كه براي متسو سپرآنو مناسب تر مي باشند.
3. متسو كنترآلتو (Mezzo-Contralto): گاهي اوقات ، خوانندگان، خود را با نام متسو كنترآلتو معرفي كردند. منطقه ي صوتي اين خواننده گان، كمي پايين تر از منطقه ي صوتي متسو سپرآنو است.
4.كنترآلتو(Contralto): كنترآلتو، پايين ترين گستره ي صوتي زنان است، اين صوت، به وسيله مردان، به صورت فالستو (Falsetto) و كاستراتو (Castrato) قابل اجراست. به اين صوت، آلتو ((Altoنيز گفته ميشود.
5. آلتو )َ(Alto: آلتو در لغت به معناي بالاو بلند است و به بالاترين صوت مردان كه با به كار گيري فالستو(Falsetto) ايجاد مي گردد. اطلاق مي شود كه منطقه ي صوتي آن بسيار به كنترآلتوي زنان نزديك است. در قرن هاي 16 م . و 17م.، در كليساهاي انگلستان، از اين صوت بسيار استفاده ميشد.
6. كنترآلتو (Contralto): در قرن هاي 14 م . و 15م.، مورد استفاده قرار مي گرفت. منطقه صوتي آن شبيه منطقه صوتي تنر است، با اين تفاوت كه گاهي دامنه آن از حد تنر فراتر مي رود.
7. تنر (Tenor): بالاترين صوت طبيعي مردان . اين اصطلاح ، در دوره قرون وسطا، زياد به كار مي رفت.
8.باريتن (Baritone): به صوت مياني مردان ، بين تنر و باس اطلاق مي شود.
9. باس (Bass): پايين ترين صوت مردان را گويند.
طبقه بندي ديگري براساس شخصيت و جنس صوت در بين خوانندگان اپرا وجود دارد كه از اين قرار است:
سپرانوي دراماتيكDramatic Soprano)): صوتي نيرومند،مناسب براي آواز دكلمه و داراي قابليت هاي نمايشي.
سپرانوي ليريك Lyric Soprano)): با كيفيتي روشن و مناسب براي آواز
سپرانوي كلراتورا Coloratura Soprano)): با چابكي زياد و دامنه اي وسيع.
سپرانوي سوبرتهSoubrette Soprano)): سپرانويي آرام ، آپرايي و كمي كميك.
سپرانوي كاراكترCharacter Soprano)): صوتي رسا و شخصيت دار
تنر رباستو Robust Tenor)): صوتي پر و قدرتمند.
تنر ليريك Lyric Tenor)): متناظر و مشابه سپرآنوي ليريك است.
تنر هلدن Heroic Tenor)): تركيبي ست از چابكي ، در خشاني جنس ، قدر ت بيان و رسايي.
باس پرفندو Profound Bass)): با دامنه اي محدود ، صوتي نيرومند و شخصيتي جدي ، عميق و موقر
باس كانتاتي Cantata Bass)): با كيفيتي مشابه سپرانوي ليريك.
باس بوفوBuffo Bass)): خنده دارو چابك
صوت هاي انساني را مي توان در شش دسته ، طبقه بندي كرد: صوت هاي زنانه كه شامل سپرآنو، متسوسپرآنو، و كنترآلتواست ، و صوت هاي مردان كه شامل تنر ، باريتن وباس مي باشد. در خوانندگي كر، صوت هاي مياني هر گروه (متسوسپرانو و باريتن) را حذف مي كنند). جنس صدا ووسعت صدا مقوله اي متفاوت است گاهي مواقع ديده ميشود جنس صداي يك خواننده باس است اما آن خواننده وسعتي بالاتر از وسعت باريتن دارد. در واقع هميشه جنس صداي يك خواننده ملاك تعيين وسعت صداي او نيز نخواهد بود . خواننده فقيد پاوارتي از كساني بود كه وسعت صداي شگفت آوري داشت فراي تقسيم بندي هاي معمول كه ذكر شد.
طبقه بندي تاريخي صوت انسان
1 . سپرانو (Soprano): كلمه ايتاليايي سپرآنو، از واژه سپرآ (Sopra)، به معني بالا، بيشتر ، برتر و مافوق مشتق شده است. در موسيقي به بالاترين صوت زنان( و يا مرداني كه صوت زنانه ايجاد مي كنند)، در خوانندگي كر اطلاق مي شود.امروزه معمولاً به صوت سپرآنوي كودكان ، Treble، به معني صوتي زير و تيز گفته مي شود.سپرآنوي مردان كه كاستراتو (Castrato) _ به معني اخته شده شده _ ناميده مي شود، در اپرا و موسيقي كليسا در قرن 17 م . و 18 م.، به كار مي رفته است. با اخته كردن مردان ، پيش از بلوغ ، صوت سپرآنو و يا كنترآلتوي مردانه ايجاد مي كردند. در اپرآهاي ايتاليايي ، در قرن 17 م . و 18 م.، توانسته بودند صوتي درخشان، منعطف و با احساس ايجاد كنند.
2. متسو سپرآنو(Mezzo-Soprano): متسو سپرآنو يا نيمه سوپرآنو (Half-Soprano)، به صوت مياني زنان (و يا مرداني كه صوت زنانه ايجاد مي كنند)، بين سپرآنو و كنتر آلتو اطلاق مي شود. بيش تر نقش هاي اپرايي كه براي سپرانو نوشته شده اند، آوازهايي سنتي بودند كه براي متسو سپرآنو مناسب تر مي باشند.
3. متسو كنترآلتو (Mezzo-Contralto): گاهي اوقات ، خوانندگان، خود را با نام متسو كنترآلتو معرفي كردند. منطقه ي صوتي اين خواننده گان، كمي پايين تر از منطقه ي صوتي متسو سپرآنو است.
4.كنترآلتو(Contralto): كنترآلتو، پايين ترين گستره ي صوتي زنان است، اين صوت، به وسيله مردان، به صورت فالستو (Falsetto) و كاستراتو (Castrato) قابل اجراست. به اين صوت، آلتو ((Altoنيز گفته ميشود.
5. آلتو )َ(Alto: آلتو در لغت به معناي بالاو بلند است و به بالاترين صوت مردان كه با به كار گيري فالستو(Falsetto) ايجاد مي گردد. اطلاق مي شود كه منطقه ي صوتي آن بسيار به كنترآلتوي زنان نزديك است. در قرن هاي 16 م . و 17م.، در كليساهاي انگلستان، از اين صوت بسيار استفاده ميشد.
6. كنترآلتو (Contralto): در قرن هاي 14 م . و 15م.، مورد استفاده قرار مي گرفت. منطقه صوتي آن شبيه منطقه صوتي تنر است، با اين تفاوت كه گاهي دامنه آن از حد تنر فراتر مي رود.
7. تنر (Tenor): بالاترين صوت طبيعي مردان . اين اصطلاح ، در دوره قرون وسطا، زياد به كار مي رفت.
8.باريتن (Baritone): به صوت مياني مردان ، بين تنر و باس اطلاق مي شود.
9. باس (Bass): پايين ترين صوت مردان را گويند.
طبقه بندي ديگري براساس شخصيت و جنس صوت در بين خوانندگان اپرا وجود دارد كه از اين قرار است:
سپرانوي دراماتيكDramatic Soprano)): صوتي نيرومند،مناسب براي آواز دكلمه و داراي قابليت هاي نمايشي.
سپرانوي ليريك Lyric Soprano)): با كيفيتي روشن و مناسب براي آواز
سپرانوي كلراتورا Coloratura Soprano)): با چابكي زياد و دامنه اي وسيع.
سپرانوي سوبرتهSoubrette Soprano)): سپرانويي آرام ، آپرايي و كمي كميك.
سپرانوي كاراكترCharacter Soprano)): صوتي رسا و شخصيت دار
تنر رباستو Robust Tenor)): صوتي پر و قدرتمند.
تنر ليريك Lyric Tenor)): متناظر و مشابه سپرآنوي ليريك است.
تنر هلدن Heroic Tenor)): تركيبي ست از چابكي ، در خشاني جنس ، قدر ت بيان و رسايي.
باس پرفندو Profound Bass)): با دامنه اي محدود ، صوتي نيرومند و شخصيتي جدي ، عميق و موقر
باس كانتاتي Cantata Bass)): با كيفيتي مشابه سپرانوي ليريك.
باس بوفوBuffo Bass)): خنده دارو چابك
نظرات (۱۱)