(رودست خوردم)
دوباره بیت های شعر***همش رنگ غم و ماتم
بازم از عشق شعر میگم***اگرچه بین امواتم
آره من مردمو دیگه***قیامت شد قراره ما
بدون آتیشه جات اما***توی قلبت یخ و سرما
تو رفتیو یه گونی غم***گذاشتی روی دوش من
ولی هیچکس نمیدونه***چه کردی با وجود من
جای دستات رو شونم***داره شونمو میندازه
آخه نبودن دستات ***واسم سنگینی میسازه
گلم حس قشنگی داشت***سرو میزاشتی رو شونم
تو رو داشتم توی آغوش***کجایی پس؟نمیدونم
یادت هست بافتن موهات***یه عادت گشته بود واسم؟
یا آهنگی که با گیتار***تو هرشب میزدی واسم؟
تموم مشکلم این بود***که بیش از حد دوست داشتم
آره افراط کردم چون***یه قلب مهربون داشتم
همیشه بعد هر دعوا***گناها گردن من بود
ازت عذرخواهی میکردم***با اینکه تو دلم غم بود
یادت هست کلبه ی عشقو***همونجا زندگی ساختیم
چه شب هایی کنار هم*** غزل هامون رو می ساختیم
ولی اون کلبه ی زیبا***حالا متروک و تاریکه
تو که رفتی،منم مردم***چقدر بدبختی نزدیکه
آره بدبختی نزدیکه***وگرنه من نمی مردم
وگرنه توی این بازی***ازت رو دست نمی خوردم
((حمیدرضا زرگران پور))
دوباره بیت های شعر***همش رنگ غم و ماتم
بازم از عشق شعر میگم***اگرچه بین امواتم
آره من مردمو دیگه***قیامت شد قراره ما
بدون آتیشه جات اما***توی قلبت یخ و سرما
تو رفتیو یه گونی غم***گذاشتی روی دوش من
ولی هیچکس نمیدونه***چه کردی با وجود من
جای دستات رو شونم***داره شونمو میندازه
آخه نبودن دستات ***واسم سنگینی میسازه
گلم حس قشنگی داشت***سرو میزاشتی رو شونم
تو رو داشتم توی آغوش***کجایی پس؟نمیدونم
یادت هست بافتن موهات***یه عادت گشته بود واسم؟
یا آهنگی که با گیتار***تو هرشب میزدی واسم؟
تموم مشکلم این بود***که بیش از حد دوست داشتم
آره افراط کردم چون***یه قلب مهربون داشتم
همیشه بعد هر دعوا***گناها گردن من بود
ازت عذرخواهی میکردم***با اینکه تو دلم غم بود
یادت هست کلبه ی عشقو***همونجا زندگی ساختیم
چه شب هایی کنار هم*** غزل هامون رو می ساختیم
ولی اون کلبه ی زیبا***حالا متروک و تاریکه
تو که رفتی،منم مردم***چقدر بدبختی نزدیکه
آره بدبختی نزدیکه***وگرنه من نمی مردم
وگرنه توی این بازی***ازت رو دست نمی خوردم
((حمیدرضا زرگران پور))
نظرات (۲)