از فتيله تا عشق / علی بهمنی

وقتي كهE=MC2 كشف شد
فرمول انفجار نگاه تو كشف شد
افتاد سيب ،مرد نفهميدش و نوشت
اين جاذبست (آن كه مرا راند از بهشت)
يك جذبه شگفت هوا را عليل كرد
اعجاز را پديده داروين ذليل كرد
هي پله پله علم بشر رفت تا فلك
هي ذره ذره درك و يقين رد شد از الك
آه از نهاد هجري شمسي بلند شد
سال هزار و سيصد و هشتاد و چند شد
تنديس دختران و ستون آشنا شدند
شمشير هاي كهنه و خون آشنا شدند
شب حمله كرد و غيرت كورش سوال شد
از داريوش گفتن و ايران محال شد
از آريا به غير ريا واژه اي نماند
از عشق جز سه حرف رها واژه اي نماند
يك انفجار فلسفه ها را عوض نمود
ذاتي ترين بيانيه ها را عرض نمود
سيبي سقوط كرد و زمين خاكشير شد
بمبي به عرش رفت و فنا نا پذير شد
…..
….
….
حالا هزار و سيصد و هشتاد نوري است
ايوب وجه مشترك نا صبوري است
شعر انعكاس واقعه هاي كذايي است
حجم قفس فضاي شگفت رهايي است
(آدم)كليشه ايست از اسطوره اي بزرگ
-انسان- نتيجه ايست از ادغام سگ و گرگ
{-جايي كه عشق در دل مرداب مي وزد
-مادر-
تصوريست كه در خواب مي وزد}
چيزي شبيه تخم نخستين گياه سبز
جا مانده پشت قرمزي چار راه سبز
اما پدر كه ساقه گندم به پاش بست
در سايتهاي نكبت اينترنتي شكست
فايبر گلاس جمجمه اش -من نما- نبود
در فيبر هاي نوري مغزش خدا نبود
او سومين نژاد كلاسيك مرد بود
بر عكس سرخهاي آوانگارد زرد بود
از عشق خاطرات زيادي به ياد داشت
قدر هزار و سيصد نوري سواد داشت
مي گفت اين گياه فسيلي كه با من است
با هر نژاد و دسته كه هستيم دشمن است
بعد از من اين گياه فراگير مي شود
يعني دوباره وسوسه تكثير مي شود
…
…
حالا زمان گذشته و من پير تر شدم
دندان آهني من از نان قوي تر است
من پنجمين نژاد مدرنيك آهنم
انديشه هاي پوچم از انسان قوي تر است
يكصد هزار سال در آن سوي كهكشان
آدم به شكل اول خود پا گرفته است
طبق گزارشات صحيح ستارگان
گويا دوباره دست زني را گرفته است