ستاره ها پایین می یان
سر می کوبن به پنجره
خونه تاریکه مثل من
نور تنها برق خنجره
سر می کوبم به آینه
به انعکاس بی کسی
نه من به چشمات می رسم
نه تو به جایی می رسی
دنبال یه چیز دیگه م
چیزی که پیدا نمی شه
تو دستای کوچیک من
خوشبختی مون جا نمی شه
مث خودت مردّدی
می خندی و چشات تره
اگه نمی دونی بدون!
ترس من از تو بیشتره
بیا بریم یه جای دووور
تلاش بیهوده بسه
رودی که اشک ما باشه
به دریایی نمی رسه
نظرات (۱)