آخه دیوونت نیست....

کاشکی بی تو همه دیوارا
رو سرم خراب شن بی انصاف
من همین جا موندم و قلبم سوخت
تو قدم گذاشتی رو قله ی قاف
تا من از چشمای تو افتادم
یکی اومد توی قلبت خونه ساخت
دستتو گرفت وبرد واسممو
از الفبای حروفت انداخت
با خودش گفت شکستم داده
آخه من با تو چه جنگی دارم؟؟
بخدا همین که تو میخندی
من غریبیه قشنگی دارم....
تو که میدونی چقد حساسم
حتی یک لحظه نبودت مرگه
روی دیوارای خونه عکست هست
عکستم باشه سکوتت مرگه
اون که هر روز تو رو میبینه
راضیم به اشک چشمای ترم
من ازت خاطره هایی دارم
که از اونم به تو نزدیک ترم...
اگه هر روز تو رو میبوسه
حس گرم لبهاش ارزونیته
روی عکسای تو لک افتاده
روزو شب لبام رو پیشونیته
اگه اون توی خیالش داره
تو رو میپرستت یک خوابه
هرجا عکست روی دیواره برام
قبله گاه و مسجد ومحرابه

فاصله قدش و خم کرد که باز
ما دو تا رو پهلوی هم ببره
واسه اینکه تو به من برگردی
فاصله از همه بی تاب تره

قسمتم باشه میای غیر از این قسمت نیست
من به این معتقدم عشق بی غیرت نیست
اگه اون میخوادت همه دنیاشو میده
مال این حرفا نیست آخه دیوونت نیست

اون اگه بی تو بشه نمیگه میمیره
فوق فوقش زانوی غم بغل میگیره
منتظر میمونم روزو شب شب تا روز
اون که رفت برگردی این همون تقدیره


بزار اون فکر کنه که شکستم داده
من که زیرش نزدم کار دستم داده
بزار اون فکر کنه تو قفس انداختم
تو دلت شاد بشه فکر من آزاده